Daniel Litwiniuk

Czytam o Kacperku-jak taki bydlak mógł coś takiego robić dziecku,to tak niewiarygodne że aż brakuje słów,jak można tak upodlić taką małą istotkę.mam tylko nadzieję iż dostanie dożywocie a współwięźniowie mu to wynagrodzą.Jedyna nadzieja i wątpliwa satysfakcja.

Dzięki Magda.

Bo najgorsze, że tak często zycie ludzkie - a zwłaszcza małego, bezbronnego dziecka - jest w rękach dorosłych. Niestety na to nie ma zadnej rady. Ludzie zawsze beda mieli dzieci i ten koszmar sie nie skonczy dopóki te dzieci beda w rękach nieodpowiedzialnych ludzi. Gdybym tylko miała pewność, ze nasze dusze poprostu z powrotem trafiają do jakiejś bazy / nieba / Boga to byłabym spokojna. Ale jeśli to zycie jest naszym jedynym to bardzo trudno pogodzic sie z myślą, że to była jedyna szansa tych biednych dzieci i że całe zycie Danielka zamknęło się w nieco ponad 6 latach...

Brak słów dziewczyny, po prostu brak słów... Człowiek - podobno istota rozumna - potrafi jednak być największym bydlakiem i bestią na tej planecie... Kocham Cię Danielku i wszystkie te maluszki, które przez takie bestie musiały odejść przedwcześnie. Do zobaczenia...

No właśnie,myślę i myślę i nie mogę pojąć.Skąd w "ludziach"(bo trudno ich tak nazwać)biorą się takie pomysły.Zmuszanie do jedzenia soli,oddawanie moczu na dziecko,palenie noworodków żywcem w piecu,albo ugotowanie i przepuszczenie noworodka przez maszynkę do mielenia mięsa.HORROR.

Stałam dzis godzinę w kosciele. Jakos tak stapałam z nogi na nogę, moze dzis poprostu ciężej mi sie stało. Pomyślalam o Kacperku. Podobno kazali Mu stać po 8 godzin w kącie a on (nie wiem jak go nazwac...) oddawał co jakis czas na Niego mocz... Wydaje mi się, że po takich informacjach czas powinien się zatrzymać a cały swiat powinien zapłakać... Czasem chciałam przezyc to samo co te wszystkie dzieci, zeby poczuc całą sobą koszmar który przezywali, przeżywają... KOCHAM CIE DANIELKU. Praktycznie - jestes przy mnie juz w każdej chwili mojego zycia, aż do jego konca. Czy kiedys Cie spotkam? To marzenie mojego życia.

Szczerze mówiąc też o tym myślałam. Mam je w telefonie, muszę tylko przerzucić na komputer. Wyślę może administratorce strony, tak będzie chyba sensowniej, niż wysyłać na prywatne maile. Postaram się jak najszybciej. Zdjęcia są w Wielkiego Piątku i z samej Wielkanocy.

Magda a może mogłabyś dodać zdjęcia na tej stronie, pragnęłabym zobaczyć. Dziękuję.

Jak mi ciężko, jak mi źle zawsze szukam w Tobie Synku oparcia, zwracam się do Ciebie i zawsze pomaga. Miałam wspaniałe święta, ale myślami zawsze byłeś przy mnie.

Jesli to własnie ludzie nazywają łaską Bożą to na mnie ta łaska spłynęła w czerwcu ubiegłego roku. Od tej pory jestem juz kims zupełnie innym i nie wróci juz nigdy osoba sprzed konca czerwca...