|
|
♥ KAZIMIERZ JANNASZ ♥
* 05.11.1914 + 14.09.2012
Miejsce pochówku: Warszawa, cm. Wolski, woj. mazowieckie
|
|
|
|
|
|
|
Licznik odwiedzin strony
537950
|
|
|
 |
|
Dodane dnia 06.03.2026
 |
córcia
|
|
Za Twoje długie życie Za słońce z Tobą na błękicie Za wszystkie dni smutkiem owiane Za Twoje ręce spracowane Za Twoje oczy kochane Za to, że byłeś zawsze I jesteś dalej... W sercu na zawsze... Tatku kochany ❤️ piątek 14.32
|
Zgłoś SPAM
Dodane w marcu
 |
[']
|
|
W pamięci obrazy sprzed lat...
Wszystko pachniało wiosną...
Uśmiechnięci szliśmy na spotkanie...
Wszystko w pamięci tylko pozostało...
Kaziku 4.03.26
|
Zgłoś SPAM
Dodane w lutym
|
córcia
|
|
Rozstać się na zawsze
Można tylko raz...
Kochać, można zawsze...
Mój najdroższy, kochany
Tatulku ♥
piątek 14.32
|
Zgłoś SPAM
 |
(*)
|
|
Dni nasze uciekają,
jak z klepsydry piasek...
Coraz mniej ich dla nas,
coraz więcej od rozstania...
Pamięci Twojej Kazimierzu
ڰۣڿ♡ڰۣڿ
|
Zgłoś SPAM
|
córcia
|
|
Odwiedzam Ciebie w wspomnieniach, które są ukryte głęboko w moim sercu... patrzę z miłością na Twoją fotografię i żalu powstrzymać nie potrafię... Tatku ♥ ♥... ۰̮̮̑✿ .♥ • ۰̮̮̑✿ ♥ 14.32 • Piątek ۰̮̮̑✿. ♥۰̮̮̑✿
|
Zgłoś SPAM
|
znajoma
|
|
Środa Popielcowa
Popiół przypomina o kruchości życia,
ale też o tym, co najważniejsze.
"Prochem jesteś i w proch się obrócisz"
|
Zgłoś SPAM
|
A.O
|
|
Twoje życie,
to dla nas lekcja,
z długiej drogi,
którą szedłeś...
tam było wszystko,
radość, smutek,
uśmiech, łzy...
Zwycięzcą byłeś TY!!
Wujaszku Kaziku
|
Zgłoś SPAM
 |
[']
|
|
Losie... Czy możesz świat namalować, A w tym świecie domek mały, Z oknami, co słońce wpuszczają, I drzwiami, co smutki oddalą? Namaluj też ludzi, co w domu żyją, Radosnych, kochających bez końca, Niech uśmiech ich, widzmy w ciszy, Jak blask wschodzącego słońca...
|
Zgłoś SPAM
|
córcia
|
|
Tatusiu..
kiedyś było wszystko łatwiejsze,
gdy byłeś ze mną,
teraz smutek w sercu i nic więcej..
Śpij mój kochany Kaziuniu ❤️
Piątek 14.32
|
Zgłoś SPAM
|
córcia
|
|
Gdy wspomnienia wracają od nowa. Wtedy serce zamiera od żalu. W kąt pokoju skulone się chowa. Ręce znowu tulą wspomnienia. Teraz puste zastygłe w przestrzeni. Nie odnajdą ciepła znanego. Żadna siła losu nie zmieni. ✬✬♥️✬✬♥️✬✬♥️✬✬♥️✬✬ Tatku, piątek 14.32
|
Zgłoś SPAM
|
|
|
|
|
|
|
|
Kliknij, aby rozpocząć odtwarzanie
