Cicho na cmentarzu, tylko wiatr zawiewa, Nad grobami bliskich stare drzewo śpiewa. Tyle tutaj wspomnień, tyle łez wylanych, Tyle serc złamanych, osób ukochanych. Tu spoczywa matka, co życie oddała, Dla swoich kochanych wszystko poświęcała. Obok leży ojciec, co ciężko pracował, Aby jego rodzinie nigdy chleba nie brakowało. Tu bogaty z biednym obok siebie leży, Nie ma tutaj znaczenia majątek ni złoto, Bo ostatnia droga kończy się tęsknotą. Ile słów niewypowiedzianych w ziemi pochowano, Ile dłoni już nigdy nie będzie nam dane trzymać, Ile głosów we wspomnieniach próbujemy zatrzymać. Więc kochajmy bliskich, póki są przy nas, Bo nikt nie wie, kiedy wybije ostatnia godzina. Przytulmy ich mocno, przebaczmy urazy, Bo kiedyś zostaną nam tylko fotografie i obrazy. A gdy przyjdzie dzień, że nas też zabraknie, Niech ktoś nad mogiłą choć na chwilę przystanie. Zapali mały znicz, westchnie, I powie: „Tak bardzo brakuje cię w domu”. Bo życie przemija jak płomień na wietrze, A miłość zostaje, choć serce już nie bije. I tylko pamięć, której śmierć nie pokona, Przytula tych, których nie obejmą już ramiona. ...🕯️...