Daniel Litwiniuk

Brakuje mi osób z pierwszej strony Daniela.Natalia,Marzena,Ewa z Legnicy,Mietek i inni.Gdzie jestescie?Dajcie znać.To dzięki Wam przetrwałam pierwsze tygodnie,miesiące.Potrafilismy pisać tutaj do póznych godzin nocnych,nawet do rana.Jeśli kogoś pominęłam sprzed 2 lat-przepraszam i proszę o przypomnienie.Miło mi też,że pojawiły się nowe osoby-pozdrawiam Was.

Do Hajnówki mam ponad 600 km,ale nie wiem po co to pisze.Mogę tam nawet iść.Boję się zderzenia z faktem.Pewnie zostałabym w Hajnówce kilka dni,szukałabym,pytała ludzi,którzy znali Daniela,pamiętali tą tragedię.Chciałabym więcej wiedziec na jego temat.

Gybyśmy krzyczeli... Od momentu od kiedy wiem o historii małego Danielka nie moge sie pozbierać. Mam nudności , ścisk w brzuchu i ryczę jak bóbr. Tak jak w tytule chcę krzyczeć dlaczego! Ten mały DZIELNY CHŁOPCZYK spotkał sie w swoim krótkim życiu z tak wielkim cierpieniem. Chciałabym tego bólu trochę zabrać,nie moge myśleć o tym co musiał przeżywać . Nie człowiek a bestia tyle zadała mu cierpienia , jak śmie wchodzić do kościoła . Danielku płynie z Ciebie wielka siła nawet po śmierci. szukałeś pomocy ale służby które miały obowiązek Ci pomóc udały ze nie ma problemu. Mineło tyle lat a ty wciąż jesteś Wielki . Ci którzy wiedzą o Twoim życiu nigdy o Tobie nie zapomną, na zawsze zaznaczyłeś sie w naszych sercach, umysłach .Kocham Cię

Z przejęcia narobiłam błędów, przepraszam Danielka i JEGO biedne Serduszko...

Nie mogę przestać myśleć o Danielku, nie mogę się uspokoić.Zawiedli Go wszyscy, zawiedli "najbliżsi" i ci, u których chciał szukać ratunku. Co musiało się dziać w Tym ego małym serduszku, ile bólu i żalu, taka straszna samotność....

Byłam w Hajnówce. Stałam przy grobie Danielka. Straszne uczucie. Nigdy tego nie zapomnę...

Dzieciątka Jezus... To powinno jej dać do myślenia... Jezus powiedział: cokolwiek uczyniliście jednemu z tych najmniejszych - mnieście uczynili.

Iza,za co Ty mi dziękujesz....Tylko to mogę zrobić dla Danielka.Pierwsze co,kiedy wstaję rano-zapalam tutaj znicz.Panicznie boję się jechać do Hajnówki,cały czas zwlekam,bo to stanie się faktem.Na odległość inaczej-tylko wiem.Na miejscu okaże się,ze także widzę i uwierzę wówczas.To mnie przeraża.

Chciałabym żeby niebo istniało i żebyś Aniele w nim był. Nie umiem otrząsnąć się ze smutku po przeczytaniu tej strasznej historii życia małego męczennika.

Jeżeli ktoś chce zobaczyć dzieciobojczynie,podać jej rękę na znak pokoju,popatrzeć w oczy w które patrzylo przerażone dziecko przed śmiercią to każdego ranka uczęszcza do kościoła św. Dzieciatka Jezus na Zoliborzu.