Daniel Litwiniuk

Ej,świat nie jest taki zły.Też mam chwile zwątpienia,ale nie jest zle.

Czesc Danielku zimno tam u Ciebie w Hajnowce, ale nie o to mi chodzi. Ciekaw jestem czy dobrze Ci tam gdzie jestes i czy naprawde tam jestes. Bo patrzac na ten nasz swiat mozna oszalec. Tylko tyle kocham Cie.

Również panu dziękuję,panie Robercie za poświęcenie i odwiedziny grobu Naszego Danielka.Doskonale pana rozumiem,ten cmentarz musi być przeraźliwie smutny bo tam jest przecież pochowany nasz chłopczyk,nasze zakatowane dziecko.Może ludzie przechodzą obok,mijają ten grób i nie znają tej makabrycznej historii bo to przeciez 35 lat temu.Ja wiem,że jest w tym jakiś cel,że poznałam Danielka,a może to On nas wybrał,ludzi wrażliwych abyśmy płakali za Niego bo On nie mógł.

Tez wydawalo mi sie ze sobie tam nie poradze. Jak sie tam jest to jest inaczej. Niby zwykly grob ale dla nas niezwykly. Lzy polecialy ale jak wrocilem na grob po 5 minutach. Mielismy juz wracac i sie cofnalem. Wtedy lzy polecialy. Ps kocham Cie wspanialy maly chlopczyku.

Ja również Robercie dziękuję ze pojechałes...Podziwiam Cię...mi chyba serce wyskoczyło by z piersi.Nie mogłabym drugi raz przeczytać tego reportażu a co dopiero stanąć przed grobem Daniela.Smutne miejsce bo ten grub chyba najsmutniejszy z wszystkich...

Dobrze że byłeś Robercie,podzieliłeś się z innymi swoimi przemyśleniami,z miejscowości gdzie żył Danielek i gdzie jest jego grób.Po kilku latach pojawiły się też nowe zdjęcia jak to miejsce teraz wygląda.W tym szczególnym dniu jesteśmy duchowo w tym miejscu.

Na wschodzie kraju jest biedniej,wysokie bezrobocie,więc ludzie raczej nie mają się z czego cieszyć.Pochodzę z okręgu KGHM,na brak pracy i pieniędzy nie możemy narzekać.Z kolei ludzie,którzy do nas przyjeżdżają,twierdzą,że jesteśmy dziwni-nastawieni tylko na kasę.

Myślenie o kims bliskim jest ważne. Warto nieraz coś więcej zrobić choćby tam pojechać. Gdyby wszyscy tylko myśleli to po co na groby. Po co je odwiedzać przecież wystarczy pomyslec.

Warto tam pojechać, żeby poczuć specyfikę tego miejsca nie cmentarza ale całej omiejscowości. Miejscowość delikatnie mówiąc jest daleko i ludzie wydaje mi się ze też troszkę inaczej zyją, smutniej.

Dorotko, wiesz chyba ze nie chodziło mi o to. Każdy dobrze wie że to jest cmentarz. Po drugie nikomu nie każę jechać. Tylko sugeruję ze to jest coś więcej niż tylko myślenie. Inne są odczucia przy grobie bliskiej osoby niż jak o nim myślimy w domu. Gdyby każdy tylko myślał to byś się nie dowiedziała o Danielu.