|
|
♥ KAZIMIERZ JANNASZ ♥
* 05.11.1914 + 14.09.2012
Miejsce pochówku: Warszawa, cm. Wolski, woj. mazowieckie
|
|
|
|
|
|
|
Licznik odwiedzin strony
569657
|
|
|
 |
|
Dodane ponad rok temu
 |
(*)
|
|
Rozpamiętując przeszłość, nie zapominajmy żyć,
bo życie dane nam jest tylko raz...
a potem, żal straconych chwil,
i tylko pozostaje wspomnienie i żal...
|
Zgłoś SPAM
 |
córcia
|
|
Nigdy nie zapomnę, a może nie chcę, lat minionych spisanych na straty. Każdy wieczór smutną łzę tuli, każdy sen jest w Ciebie bogaty. Tyle lat i wspomnień tych naszych zapisanych na stronicach życia...A je dzisiaj, tak bardzo tęsknię, za Tobą mój kochany Tatku...
|
Zgłoś SPAM
|
[']
|
|
░░(¯`•*❤️*•´
(¯`•*❤️*•´¯)▄██▄██▄♥
(¯`•*❤️*•´¯)▀█████▀
░░(¯`•*❤️*•´¯)▀█▀ NASZA PAMIĘĆ I WSPOMNIENIE....
╦╗╦─╔╗──╔╗╦╔╗╦╗╦╔╗
║║║─╠╣──║─║╠─╠╣║╠
╩╝╩╝╩╩──╚╝╩╚╝╩╝╩╚╝*❤️* Kaziku *❤️* (...)
|
Zgłoś SPAM
 |
(*)
|
|
Jak wirujące liście na wietrze,
Jak zimą mroźne powietrze,
Jak strumień płynący po kamieniach,
Jak łzy, które tak często przychodzą,
Tak myśli kłębiące się w głowie...odchodzą...przychodzą...
|
Zgłoś SPAM
|
ku pamięci
|
|
"Tak bardzo żal straconych szans
nie wróci czas,nic go nie zmieni.
Co było w nas,spłynęło łzami
dziś pewność mam,że los tak chciał."
|
Zgłoś SPAM
 |
znajoma
|
Po smutku, nadejdzie odrobinka radości. Tak, jak po deszczu, zaświeci słońce. Chociaż ciężko na sercu, trzeba to przetrzymać. Nawet jeżeli kochanych Ci oczu, nigdy już na tym świecie nie ujrzysz. …........................) ….............….......(*) ….............…......( , ) .................~“˜|░░░|.~“˜ .~“˜¨¸.~“˜¨¸..|░░░|.~“˜.~“˜.~“˜ ❀ڰۣڿ❀ڰۣڿ❀ڰۣڿ❀ڰۣڿ❀ڰۣڿ❀ڰۣڿ❀ڰۣڿ❀ڰۣڿ❀ڰۣڿ❀ڰۣڿ |
Zgłoś SPAM
|
...
|
|
Codziennie jestem w podróży istnienia, jadę pociągiem nazywanym życie. Tylko przedziały w drodze czasu zmieniam, pierwszy, różowy dzieciństwem zachwycał. Następny w zieleń młodości ubrany, w błękicie nieba błyszczał kwiat miłości. Myślałam - zawsze w słońcu pozostanę, chciałabym dzisiaj w beztroskich dniach gościć. Jechałam dalej wyboistą drogą, gdzie zła kamienie biły szyby szczęścia. Podróżowałam zmienić nic nie mogąc, szeptałam nocą - jeszcze będzie pięknie... E.Karolewska
|
Zgłoś SPAM
|
(*)
|
|
Nad kim płaczesz?
Nad tymi, co umarli, czy nad sobą?
Nad sobą.
Opłakując ich śmierć,
opłakujesz własne osamotnienie,
własną dolę tego, który został.
|
Zgłoś SPAM
|
A.O.
|
|
Każde istnienie, ma wyznaczoną ścieżkę przeznaczenia...
I kres jego wędrówki jest nie znany.
Gdy ziemską tułaczkę skończy, w zaświatach stanie,
z nadzieją na spokojną, szczęśliwą przystań...
|
Zgłoś SPAM
|
córcia
|
|
Tatulku mój,
dlaczego szczęście jest tylko wypożyczone,
a potem pozostawia smutek i łzy...
Tęsknotą moja droga usłana...
a w sercu moim na zawsze TY...
Dobranoc kochany...
|
Zgłoś SPAM
|
|
|
|
|
|
|
|
Kliknij, aby rozpocząć odtwarzanie
