RAFAŁ PAŚKUCKI

___CZTERY ŚWIECE____ Cztery świece płonęły powoli. Było tak cicho, że prawie usłyszałbyś ich rozmowę. Pierwsza rzekła: - Ja jestem pokój! Jednak nikt nie troszczy się o to, abym płonęła. Dlatego odchodzę. Płomień stawał się coraz mniejszy, aż w końcu zupełnie zgasł... Druga rzekła: - Ja jestem wiara! Najmniej z nas wszystkich czuję się potrzebna, dlatego nie widzę sensu dłużej płonąć. Gdy skończyła mówić, lekki podmuch wiatru zgasił płomień... Trzecia ze świec zwróciła się ku nim i ze smutkiem rzekła: - Ja jestem miłość! Nie mam siły dłużej świecić. Ludzie odsunęli mnie na bok, nie rozumiejąc mojego znaczenia. Zapominają kochać nawet tych, którzy są im najbliżsi. I nie czekając ani chwili zgasła... Nagle dziecko otworzyło drzwi i zobaczyło, że trzy świece przestały płonąć. - Dlaczego zgasłyście? Świece powinny płonąć aż do końca. To powiedziawszy dziecko rozpłakało się. Wtedy odezwała się czwarta świeca: - Nie smuć się. Dopóki ja płonę, od mojego płomienia możemy zapalić pozostałe świece. Ja jestem nadzieja! Z błyszczącymi od łez oczyma, dziecko wzięło w dłoń świecę nadziei i od jej płomienia zapaliło pozostałe świece. Płomień nadziei nie powinien nigdy zgasnąć w Twoim życiu... Każdy z nas powinien podtrzymywać płomienie Pokoju, Wiary, Miłości i Nadziei! ♥♥¸¸.•*´¯♥♥♥¯`*•.¸¸♥♥ RAFAŁKU KOCHANY ♥♥¸¸.•*´¯♥♥♥¯`*•.¸¸♥♥ Z NADZIEJĄ CZEKAMY NA NASZE SZYBKIE SPOTKANIE.

Ciężko pozbierać myśli, które bezsilność rozrzuca Ciężko powstrzymać płacz, co wstrzymuje dech nam w płucach Ciężko jest się pogodzić z wyzwaniem które los rzuca Ciężko nie zadawać pytań, które wyjaśnić ma Stwórca Ciężko uwierzyć, bo odszedł ktoś kto był tak blisko Zgasło światło życia, zanikającą w oku iskrą Ciężko ogarnąć nam wszystko, serce przecież pęka Granice szału, rozpaczy, przecięta wstęga… Miejmy nadzieję, wiarę i miłość w sobie To doświadczenie, którego nie wyrazisz w słowie Brakuje zasobu, by opisać te przeżycia Nie chcesz nic opisywać, ciągle szukasz ukrycia Na wieki wieków Amen, niech światłość mu świeci Niech moje wspomnienie o nim gdzieś wysoko leci..... ▃▅▆▇▒░✿◥◣ RAFAŁKU KOCHANY ◢◤✿░▒▇▆▅▃ MOI KOCHANI,BARDZO DZIĘKUJĘ ZA PAMIĘĆ DLA MOJEGO JARECZKA I MOICH NAJBLIŻSZYCH. POZDRAWIAM SERDECZNIE

Nie lękam się śmierci. bo gdy ona przyjdzie ja odejdę i znowu połączymy sie razem

♥ RAFAŁKU ♥

ZAPALAM ŚWIATEŁKA NA KOLEJNE DWA DNI.
POZDRAWIAM

♥✿✿♥ RAFAŁKU KOCHANY ♥✿✿♥

Choć mi smutno, nadziei nie tracę, że rozłąka przeminie jak sen, znów pod rękę pójdziemy na spacer, musi przyjść... i nadejdzie ten dzień!

___WCIĄŻ JESTEŚ TAK BLISKO......NIGDY O TOBIE NIE ZAPOMNĘ______        ▂ ▃▄ ▅ ▆ ▇ █ ▇ ▆ ▅ ▄ ▃ ▂                         ◄►◄►  RAFAŁKU KOCHANY    ◄►◄►
                         ▂▃▄ ▅ ▆ ▇ █ ▇ ▆ ▅ ▄ ▃ ▂                       ⋰⋰⋰⋰⋰⋰⋰⋰⋰⋰⋰⋰⋰⋰⋰⋰⋰⋰ _______TĘSKNIĘ ZA TOBĄ,TĘSKNIĘ DO CIEBIE, MOJE ŻYCIE BYŁO, JEST I BĘDZIE ZAWSZE DLA CIEBIE.________

Tak krótko byłeś naszą radością....

Kolędo Noworoczna zostań dziś przy nas z gwiazdą nadziei, z płatkiem Ich snu, Tych co już odeszli na tamten odległy, drugi brzeg ... bądź źródłem naszej siły, chlebem naszej wiary - zostań dziś przy nas na cały Nowy Rok .... na podst. piosenki, którą dziś usłyszałam w TV TRWAM

Nad Twoją mogiłą białe kwitną życia kwiaty. O ileż lat to już było bez Ciebie duchu skrzydlaty. Nad Twoją mogiłą, od lat tylu zamkniętą. Spokój krąży z dziwną siła z siłą jak śmierć- niepojętą. Nad Twoją mogiłą cisza jasna promienieje. Jakby w górę coś wznosiło jakby krzepiło nadzieję. Nad Twoją mogiłą klękam ze swoim smutkiem. O jak to dawno było jak się dziś zdaje malutkim. Nad Twoją mogiłą lampki zgasły kochanie. Me usta szeptały daj mu wieczne odpoczywanie.

Nad Twoją mogiłą białe kwitną życia kwiaty. O ileż lat to już było bez Ciebie duchu skrzydlaty. Nad Twoją mogiłą, od lat tylu zamkniętą. Spokój krąży z dziwną siła z siłą jak śmierć- niepojętą. Nad Twoją mogiłą cisza jasna promienieje. Jakby w górę coś wznosiło jakby krzepiło nadzieję. Nad Twoją mogiłą klękam ze swoim smutkiem. O jak to dawno było jak się dziś zdaje malutkim. Nad Twoją mogiłą lampki zgasły kochanie. Me usta szeptały daj mu wieczne odpoczywanie.

Do kogo usta otworzyć by chciał wysłuchać skarg. Do kogo usta otworzyć by móc wyjawić żal. Kogo mam winić za życie z którym zaigrał los. Kogo mam winić za życie cierpienia pełen trzos. Dla kogo me serce bije tęsknoty znając smak. Dla kogo me serce bije z życiem wciąż walcząc tak.