Justynka Cuber

Wiersz ks. Lucjana Szczepaniaka SCJ "Nie rozumiem... Panie, kto zrozumie Ciebie... Wszak zamknąłeś swoje Serce W piersiach rodziców dziecka I nauczyłaś ich kochać... Nie dziw się, że teraz płaczą, Bo nie przeczuwali Że tak szybko wróci do Ciebie, A oni zostaną sami... Proszę, daj im nadzieję, Która jak balsam Zagoi duchowe rany I pozwoli dalej żyć... Jeśli nauczyłeś kochać bliskich To daj również siłę, Aby się z nimi rozstać I zaufać, że dobrze im u Ciebie..."

Odpoczywaj w pokoju Jakby nic się nie działo Jakby właśnie w tym miejscu Zatrzymał się czas. I niech kwiaty schną, więdną W umieraniu jest piękno Najtrudniejszej z tajemnic Najsmutniejszej ze spraw. Ale jest jeszcze pamięć Wdzięczna pamięć o Tobie Co nie więdnie jak kwiaty Nie obsycha jak łzy Pamięć trwalsza niż kamień, Który dzisiaj położą. I jest żal. Żal serdeczny po Tobie. Adam Maciejasz ŚWIATEŁKO PAMIĘCI •♥•´¯*!|!*¯`=•♥•=´¯*!|!*¯`•♥•JUSTYNKO

✿ܓ Każdy dzień to dzień smutku
dzień wspomnień,dzień żalu
dzień tęsknoty,dzień bólu
wspomnienia powrócą one
zostaną w mej pamięci
na zawsze...na wieki...do końca... ✿ܓ

❀❀Pożegnanie❀❀ CÓRECZKO... Odeszłaś... Moje serce poszło z tobą, moja dusza, moje myśli, radość, śmiech i spełnienie. To wszystko poszło razem z Tobą, Tylko ja nie mogłam IŚĆ...DLACZEGO? ŚWIATEŁKO PAMIĘCI •♥•´¯*!|!*¯`=•♥•=´¯*!|!*¯`•♥•JUSTYNKO

Tak pięknie za oknem kiedy świeci słońce.. byłeś dla mnie świata początkiem. kwiecień i maj i znów mamy wiosnę,teraz jest zima a ty jesteś niedokończonym wątkiem.... chociaż dawno już zrzuciłeś ten swój płaszcz.... chociaż oczu nie widziałam Twych od lat..... lecz wystarczy, ze serce mi bije i ze w żyłach mam trochę Twojej krwi, wystarczy, ze wypowiem Twe imię kiedy wszystko się wali i brakuje mi sił... I teraz kiedy tak siedzę przy oknie, to nie wiem dla kogo mam żyć.. dotykam Ciebie tak nieistotnie, nie wiem gdzie jesteś i chociaż dawno już zrzuciłeś ten swój płaszcz.... chociaż oczu nie widziałam Twych od lat.... lecz wystarczy, ze serce mi bije i ze w żyłach mam trochę Twojej krwi, wystarczy, ze wypowiem Twe imię kiedy wszystko się wali i brakuje mi sił... Niedzielne światełka do samego nieba

●══•❤◕══◄▒▒►══•❤◕══●

● Są wspomnienia, które nigdy nie odejdą... Są rany, które się nigdy nie zabliźnią... Są ślady łez, które nigdy nie wyschną...●

●══•❤◕══◄▒▒►══•❤◕══●

Sercem dziękuję za pamięć o moich bliskich.Nie mogę codziennie zapalać światełek ale pamiętam o NASZYCH ANIOŁACH w codziennej modlitwie.Pozdrawiam serdecznie

../(*
...(,,").
__,||,__
█████.../(*
█████.(,,")
█████_,||,.
█████▒▒▒]
█████▒▒▒]
▒▒▒▒▒███]

Niech TOBIE , płonie znicz mojej pamięci.....

MATKA MATCE SWE SERCE I SKARB ODDAŁA DZIECKO KOCHANE SWE I CHOC CIERPI TO WIE ŻE MATKA BOŻA DO SERCA SWEGO PRZYTULI JE GDYBYM TYLKO MOGŁA TAK JAK NIE MOGĘ WYŚCIELIŁABYM CI SYNKU Z GWIAZD DROGĘ A SERCE MOJE PROWADZIŁO BY CIĘ DO DOMU NAJJAŚNIEJSZE ŚWIATEŁKA DO NIEBA

...POŻEGNANIE... Wrócę tu na pewno, gdy nadejdzie pora Zapamiętaj tylko, co mówiłam wczoraj Zapamiętaj tylko, że się nie zmieniłam Myślę, co myślałam, wierzę w co wierzyłam `•.¸♥¸.•´¯`•.¸ ♥¸. •´¯`•.¸♥¸.•` ♥ _______°-(¯`•♥•´¯)-°______ ♥
♥ __ ZAWSZE W MEJ PAMIĘCI ___♥
◕●◦__________ •♥• _________◦●◕ ╔═ ___((¯`•»(`•♥•´)«•´¯))___ ═╗ `•.¸♥¸.•´¯`•.¸ ♥¸. •´¯`•.¸♥¸.•` W mroźnych, zimowych Bieszczadach zapalam Ci ten wirtualny znicz…

Wisława Szymborska "Bagaż powrotny" Kwatera małych grobów na cmentarzu. My, długo żyjący, mijamy ją chyłkiem, jak mijają bogacze dzielnicę nędzarzy. Tu leżą Zosia, Jacek i Dominik, przedwcześnie odebrani słońcu, księżycowi, obrotom roku, chmurom. Niewiele uciułali w bagażu powrotnym. Strzępki widoków w liczbie nie za bardzo mnogiej. Garstkę powietrza z przelatującym motylem. Łyżeczkę gorzkiej wiedzy o smaku lekarstwa. Drobne nieposłuszeństwa, w tym jedno śmiertelne. Wesołą pogoń za piłką na szosie. Szczęście ślizgania się po kruchym lodzie. Ten tam i tamta obok, i ci z brzegu: zanim zdążyli dorosnąć do klamki, zepsuć zegarek, rozbić pierwszą szybę. Małgorzatka, lat cztery, z czego dwa leżąco i patrząco w sufit. Rafałek: do lat pięciu zabrakło mu miesiąca, za Zuzi świąt zimowych z mgiełką oddechu na mrozie. Co dopiero powiedzieć o jednym dniu życia, o minucie, sekundzie: ciemność i błysk żarówki i znów ciemność? KOSMOS MAKROS CHRONOS PARADOKSOS Tylko kamienna greka ma na to wyrazy. ✿•▬▬▬▬•• ANIOŁECZKU ••▬▬▬▬•✿