Justynka Cuber

Gdybyś miał przyjść po mnie Jesienią, lato Przegnałabym jednym ruchem ręki - z uśmieszkiem pogardliwym, Jak gospodyni - muchę - Gdybym za rok cię ujrzeć miała, Zwijałabym miesiące W kłębki - osobno po szufladach W obawie - że coś poplączę - Gdyby stulecia nas dzieliły, Liczyłabym na palcach Mijanie lat - do zmartwiałości Obu rąk - do obumarcia - Gdyby na pewno po tym życiu Przyjść miało nowe - z tobą - Cisnęłabym precz życie - skórę, Pod którą wieczność - owoc - Lecz dziś, niepewna, ile potrwa Ten czas rozstania pomiędzy nami Daję się zwodzić życiu - pszczole, Co wciąż do bólu żądli serce moje. najjaśniejsze światełka do samego nieba dla CIEBIE JUSTYNKO

(*)(*)(*)(*)

ZABRAKŁO ANIOŁA,JUŻ NIE MA GO
Z NAMI.
JEST ZNOWU U SIEBIE...
SZCZĘŚLIWY BEZ GRANIC...

MOJA PAMIĘĆ I MODLITWA DLA CIEBIE ANIOŁKU...

(*)(*)(*)(*)

Życie bez Ciebie jest jak dzień bez słońca,
Jak noc , co trwa i trwa... bez końca ...
A każda gwiazda na ciemnym niebie -
Maluje światłem drogę do Ciebie...

*”˜˜”*°•.♥_˜”*°••°*”˜_.•*”˜˜”*°•
******.. Przyjdzie taki dzień
..******Kiedy znów spotkamy się
•°*”˜.•°*”˜.•°* ”˜_˜”*°•.˜”*°•.♥

Tak mało żądam za moją tęsknotę, za to, że serce bije tak boleśnie — gdy na szafirach błysną gwiazdy złote, zjaw mi się we śnie. Niechaj mnie wszystkie odejdą anioły, niech wszystkie blaski tęczowe pogasną, tylko niech widzę, czuwając na poły twoją twarz jasną. Bo cóż mi wizje z mgieł różanych tkane, bo cóż mi błyski ich złotych warkoczy, gdy na mnie będą patrzeć zadumane twe cudne oczy. Ból zasnął we mnie już z cicha, Jak dziecko krzykiem zmęczone; Łzy na dno duszy kielicha Spływają niepostrzeżone. Wszystkie żywota gorycze Zamknęłam w sercu jak w grobie; Niech drzemią w nim tajemniczo. Nie mówiąc światu o sobie. I chociaż z pierwszym jutrzejszym promieniem moja tęsknota i mój smutek wzrośnie, bądź nocy moich srebrnym zachwyceniem — zjaw mi się we śnie. NAJJAŚNIEJSZE ŚWIATEŁKA DO NIEBA DLA CIEBIE JUSTYNKO

„Jest na świecie taki rodzaj smutku, którego nie można wyrazić łzami. Nie można go nikomu wytłumaczyć. Nie mogąc przybrać żadnego kształtu, osiada ciasno na dnie serca jak śnieg podczas bezwietrznej nocy. „ — Haruki Murakami Zostawiam mały ślad swojej pamięci…
TOBIE…

Tak cicho spada kartka dnia...                    Tak cicho z oczu płynie łza....                    Słońce w górze lśni w błękicie....                    Tak płyną wszystkie dni bez Ciebie...                    Tak cicho... Moja pamięć i modlitwa trwa zawsze.... (*)(*)(*)(*)(*)(*)

TĘSKNOTY NIGDY SIĘ NIE WYZBĘDZIEMY......
POWRACA CO DZIEŃ Z CHWILĄ PRZEBUDZENIA, A KOŃCZY WRAZ Z ZAŚNIĘCIEM.....
I TAK BĘDZIE DO KOŃCA NASZYCH DNI

Światełko Pamięci i modlitwa dla Ciebie Justynko..♥..

........)
.........((
.........)))
........(())
.......((()))
.......((()))
.....[╣██╠]
.....[╣██╠]
.....[╣██╠]

✿¸.•´¨)¸.•*¨)¸.•*¨)¸.•*¨)✿

⊰♥⊱ Jesteś(cie) tęsknotą oczu we łzach.
Na zawsze pozostaniesz(cie) w sercu mym.⊰♥⊱