Justynka Cuber

Nieprawda, że czas leczy rany i zaciera ślady. Może tylko łagodzi przykrywając wszystko osadem kolejnych przeżyć i zdarzeń. Ale to, co kiedyś bolało, w każdej chwili jest gotowe przebić się na wierzch i dopaść. Nie trzeba wiele, żeby przywołać dawne strachy i zmory. Gdyby nawet trwały w ukryciu, zepchnięte na samo dno, to przecież gniją gdzieś tam, na spodzie, i zatruwają duszę, zawsze pozostawiając jakiś ślad - w twarzy, w ruchach, w spojrzeniu - tworzą bariery psychiczne, kompleksy. Nie pomoże wódka, nie pomoże szarpanie się w skrajnościach, od usprawiedliwiania do potępiania. ♥¸¸.•*´¯`❀ •*´¯`❀♥ W MOJEJ ♥ PAMIĘCI NA ZAWSZE ANIOŁECZKU ♥,•*```*•,♥
❀*•‚¸_¸ ‚•* ____BYŁEŚ TU ANIOŁECZKU I NAGLE ZNIKNĄŁEŚ - A TERAZ UPORCZYWIE CIEBIE NIE MA____

Nieważne Że boli…Ważne Że bylo,
Choć serce kruche
To w nim pamietne chwile…
Łza płynie po policzku_

Uchyl mi rąbek nieba... Bym płakać przestała... Podaruj mi chwilę wytchnienia... Bym słońce na niebie ujrzała... Wypełń sobą pustkę w mym sercu... By cieplutko mi było... Ulecz moje rany... Aby więcej ich nie było... Osusz moje perły... Które po policzkach spływają... Natchnij mnie nadzieją... Bym w niej podporę miała...

♥ Nie mówcie tym , którzy stracili ukochanych , że „ czas zagoi rany " . Nie mówcie , że „oni już nie cierpią ". Najlepiej nie mówcie nic... Czas , tych ran nie leczy - rany pozostają , bo śmierć ukochanych jest też trochę, śmiercią nas samych . Coś w nas umiera. Żyjemy , ale nic nie jest tak, jak było przedtem , już nie jesteśmy tacy sami...♥

❤ Kiedy odchodzi nagle ktoś bliski i cząstka ciebie umiera z nim... I pustka wokół i nicość wszystkim, struna rozpaczy gdzieś w głębi drży. Serce przebija ci ostry sztylet, rozpruwa oddech powietrza łyk, wspominasz zmarłe, minione chwile, w gardło się wdziera żałosny krzyk....❤

♥

Podaruj kropelkę nadziei Tym,
którzy na nią czekają.
Spraw by przez łzy się uśmiechnęli
Ci, którzy już nic nie mają...

Spojrzenia bliskich odchodzących
Są drogie
Odchodzą w przestrzeń przed nami
Wraca stamtąd miłość

Kaganek Twego życia zgasł mój jeszcze chyba się nie dopalił... Przedwczesny był to końca czas, zabrał Cię Bóg, a mnie ocalił! Takie to bardzo niesprawiedliwe, odeszłaś! – Ja zostałam sama... Okrutne życie i złośliwe nie wiem co robić teraz mam? Bo utraciłam sens wszystkiego świat istnieć dla mnie przestał już! Przyjdź do mnie we śnie – powiedz dlaczego? nadzieję w serce moje włóż! Daj mi choć jeden znak we śnie, że tam jest dobrze i czekać będziesz. Tak bardzo, bardzo kocham Cię i będę kochać, zawsze i wszędzie!

Mój list jesienny, z babim latem i wiatr go niesie tak wysoko Mój list jesienny złotożółty znów się unosi ku obłokom A babie lato takie piękne, a wrzosy w fiolet wystrojone I borowiki takie dumne i Twoje oczy zamyślone i Twoja buzia uśmiechnięta i Twoja buzia ukochana A ja z jesienią na rozdrożu wciąż nieobecna, zadumana A babie lato takie piękne A Ty w jesieni, w jej kolorach W nitkach utkanych babim latem i w barwie lasu, w liści wzorach A Ty w fiolecie wrzosów leśnych A Ty w złocistych liści lśnieniu A Ty w mych myślach na okrągło w każdym uśmiechu, w każdym drgnieniu... Wiersz H.Surmacz

♥ KOCHANY ANIOŁKU
... w każdej chwili i o każdej porze,
jesteś Ty przy mnie, jestem ja przy Tobie...♥