♥ MARIANNA JANNASZ ♥

P.Halinko, pani wspomnienie ( list) napisany do Mamy poruszył moje serce do głębi, łzy same lecą...

Listopad przynosi jeszcze większą tęsknotę... Bo dni takie krótkie, ciemne i smutne... Nostalgia budzi się w sercach... Za tym co było, minęło i nigdy nie wróci. Pochylmy głowy w zadumie nad ulotnością życia... Ono tak przemija, jak pory roku... wiosna, lato, jesień, zima.

Panie...
Przyjmij mnie do Swych rąk
Osusz łzę z twarzy mej
Podaj dłoń...

Chociaż samotność i tęsknota doskwiera,
to Waszą obecność dziwnie czujemy...
bo nie ma Was ,a jesteście...
w sercach,myślach,wspomnieniach...
i choć to za mało,nie można cofnąć śmierci....

•*✿*• Tęsknota - Ból - Cierpienie - Nie Znają Czasu - Pozostają Na Zawsze . •*✿*•

Ból zmienia swe barwy,
a miłość ciągle taka sama...

ZADUSZKI - Czym jest dzisiaj dla nas Dzień Zaduszny.Jak dawniej tak i dziś przychodzi w odświętnej szacie i niezmienionej porze.Nie mówi nic,a mówi tak wiele.Cichy pełen zadumy i pokory - tajemniczy DZIEŃ ZADUSZNY....

Zapalamy znicze i lampki jako symbol naszej modlitwy o dopuszczenie osoby zmarłej do wiecznej światłości. Kładziemy też świeże kwiaty jako znak łączącej nas miłości i wdzięczności za dobro, które spełniła ona na ziemi.

Oni nie wrócą, więc my przyjdziemy Na od­wie­dzi­ny ra­dośni szczerze Ciep­lej im będzie pod ko­cem ziemi Gdy ku pa­mięci za­palisz świecę Nie płacz, bo zga­sisz ten dob­ry płomień Skończ to­pić zmarłych gorzki­mi łzami Jut­ro, po­jut­rze, to nas na grobie Og­rzeją gorący­mi zniczami.

Jest tylko jeden taki dzień w roku gdzie przy mogiłach stoimy do zmroku, w złocie chryzantem, przy blasku zniczy biegnących godzin nikt z nas nie liczy. Przejrzysta mgiełka grobami się snuje mistyczny nastrój dokoła panuje obecność czyjąś czujemy wokół kochanych osób przybyłych z obłoków. Z odległych do nas przybyli światów by pobyć z nami wśród zniczy i kwiatów, by w ciche się nasze wsłuchać rozmowy, zatęsknić za życiem straconym tak młodym. Z odległych do nas przybyli światów by pobyć z nami wśród zniczy i kwiatów, by w ciche się nasze wsłuchać rozmowy, zatęsknić za życiem straconym tak młodym. Grobowa cisza panuje dokoła nikt głośno nie mówi ani nie woła i nawet dzieci ucichły krzyki, wpatrzonych w na wietrze tańczące płomyki. A każdy z ludzi poważny skupiony w swej księdze życia przewraca strony, radości i smutki przeżywa na nowo w tęsknocie za bliską straconą osobą. I choćby nam lat upłynęło tysiąc, wydaje się wszystkim jak by to był miesiąc, w smutku, tęsknocie błądzą wspomnienia, tak bardzo daleko od śmierci, cierpienia. Przeszłości cienie wśród mogił się snują w powrotną drogę w zaświaty szykują, tysiące światełek im drogę oświeca, w gorących modlitwach Bogu poleca Bo oprócz modlitwy im więcej nie trzeba by mogły stanąć u progu Nieba. Z netu....