KuPamięci.pl

ZUZIA ZIEMBA


* 08.11.2011

 

+ 10.08.2012

Miejsce pochówku: ZAWIERCIE

,

woj. śląskie

 
Licznik odwiedzin strony
75716

Nasze dziewięciomiesięczne szczęście.


Ja zawsze powtarzałam że macierzyństwo dodało mi skrzydeł to na tym skrzyżowaniu te skrzydła mi odcięto. Miejsce po tych skrzydłach boli ogromnie. Nasze życie zmieniło się strasznie już nigdy nie będzie takie jak przed wypadkiem , część każdego z nas odeszło razem z Zuzią. Nasze życie rozsypało się jak domek z kart, jak puzzle w których brakuje jednego elementu i obrazek nigdy nie będzie kompletny.

Od kilku miesięcy zbieram się z myślą o tym aby opowiedzieć Wam naszą historię, aczkolwiek nigdy nie myśleliśmy że trafimy na taką stronę i będziemy rodzicami po stracie , aniołkową mamą , aniołkowym tatą. Mamy wspaniałą trzynastoletnią córunie ,ustabilizowane życie do pełni szczęścia brakowało nam tylko drugiego dziecka. Mimo starań nic z tego nie wychodziło, problemy były z mojej strony ponieważ jestem po dwóch operacjach ginekologicznych pierwsza w 2002 roku ,druga w 2007.Już po pierwszej operacji usłyszeliśmy że zajście w ciąże będzie graniczyło z cudem. Cóż na początku nie wierzyłam , ponieważ z pierwszą ciążą nie było żadnych problemów, więc dlaczego miały by być teraz. Czas uciekał , lata mijały a tu nic. Po siedmiu latach starań odpuściłam, skoro nie mogę zajść w ciąże to pewnie tak ma być, trudno i tak oto nasza rodzina powiększyła się o psa , małego kochanego jamniczka. 

Obraz 330

Minęły trzy lata w 2011 roku dokładnie pierwszego dnia wiosny zrobiłam test ciążowy na którym zobaczyłam tak długo wyczekiwane dwie czerwone kreseczki. Radości nie było końca. Starsza córka na początku była zaskoczona i zszokowana zresztą jak my wszyscy. Chodziła ze mną na każdą wizytę do lekarza podglądając swoje rodzeństwo na USG( bo jeszcze nie wiedziała co będzie), pierwsza usłyszała bicie serduszka. Marzyła żeby to była siostrzyczka. Na którejś z kolei wizyt uprosiła pana doktora żeby już ją nie trzymał w niepewności, żeby już jej powiedział. Tak też dowiedziała się że będzie miała siostrę. Cała ciąża przebiegała z komplikacjami co chwila leżałam w szpitalu, to zatrzymanie moczu, to nadciśnienie to zatrucie. 

Lekarz zalecił rozwiązanie ciąży trzy tygodnie przed terminem i tak 8 listopada 2011 przez cesarskie cięcie przyszła na świat nasza kochana Zuzia, z wagą 4 kg. i 57 długa. Po trzech dniach wyszłyśmy do domu. Całe nasze życie zaczęło kręcić się wokół naszej malutkiej kruszynki, tak wyczekanej, wymarzonej, wytęsknionej. Tak staliśmy się najszczęśliwszą rodziną posiadającą dwie najukochańsze córunie i oczywiście naszego jamniczka(strasznie zazdrosnego o Zuzię). Między dziewczynkami była duża różnica wieku bo aż 12 lat, ale miło było patrzeć jak starsza siostra super się nią opiekuje, momentami to ona zachowywała się jak mama, ona ją karmiła, przebierała i zajmowała się siostrą. Każdy miał czas na nacieszenie się Zuzią, ja od rana do powrotu Julii ze szkoły , Julia do powrotu taty z pracy . Wszyscy chłonęliśmy każdą godzinę spędzoną z naszą kruszynką. Zuzia rosła i rozwijała się super . Nie sprawiała żadnych problemów. Przesypiała całe noce, super zjadała troszkę marudziła i gorączkowała przy pierwszych ząbkach, ale to jak większość dzieciaczków. Przez swoje kilka miesięcy życia nie miała nawet katarku.

P1010177
Dużą frajdą dla Zuzi były wyjazdy ze starszą siostrą na konie , Julia je uwielbia. Wspólne wyjazdy na działkę , kąpiel w pontonie bo basen jeszcze za duży. Do 4 czerwca siedziałam w domu na urlopie macierzyńskim ale wszystko co dobre szybko się kończy i musiałam wrócić do pracy. Mimo że nie wróciłam na to samo stanowisko co przed pójściem na L4 ciążowe to nie był to wielki problem, bo miałam wspaniałą rodzinę wspaniałe dzieciaczki  i najcudowniejszą mamę która zajmowała się Zuzią jak my byliśmy w pracy. Ja pracuję w szpitalu w systemie zmianowym dwunastogodzinnym , jak rozłożyć mój czas pracy na dyżury to dużo czasu spędzałam w domu z dziećmi.

W lipcu Julia pojechała na trzy tygodnie na kolonie nad morze. Bardzo tęskniła za siostrą, która w czasie jej nieobecności pomalutku zaczęła stawiać pierwsze kroczki , oczywiście trzymana za rączki. Wydawało nam się że oprócz zdrowia to nic nam do szczęścia nie potrzeba. Nasze dzieci to największe szczęście jakie mamy. Niestety to szczęście trwało do pewnej pięknej słonecznej niedzieli 5 sierpnia. Ta niedziela zmieniłam życie całej mojej rodziny.

Jadąc z dziewczynkami na konie na skrzyżowaniu trafiliśmy na osobę która nie zatrzymała się na STOPIE , tym samym nie ustępując nam pierwszeństwa przejazdu wjechała w nas z ogromną prędkością , zmiatając nas dosłownie ze skrzyżowania. Samochód od strony kierowcy zawinął się na drzewie. Oprócz huku i krzyku mojej starszej córki nie pamiętam nic. Julia była na tyle przytomna że to ona odpinała z fotelika Zuzie i podawała osobą które znajdowały się najbliżej i przyszli z pomocą. Za co im gorąco jeszcze raz dziękuje. Mnie natomiast straż i pogotowie wyciągali 45 minut z zakleszczonego samochodu. Stan Zuzi był bardzo ciężki, przez 40 minut była reanimowała już na miejscu wypadku , skąd helikopterem zabrana była do CZD w Katowicach. My z Julią trafiłyśmy do szpitala w miejscu zamieszkania. Julia z podejrzeniem urazu głowy i złamaniem nosa. Wypuścili ją następnego dnia do domu. Ja natomiast ze złamaną prawą ręką,, złamaną prawą nogą, stłuczeniem kolana, urazem głowy oraz mnóstwem drobnych ran od potłuczonej szyby. Następnego dnia wypisałam się ze szpitala do którego trafiłam po wypadku i udałam się do szpitala w którym pracuję , gdzie szybko byłam zoperowana i wyszłam do domu jak najszybciej ponieważ stan Zuzi był krytyczny a mąż nie pozwolił odłączyć ją od respiratora póki ja nie wyjdę ze szpitala.  Niestety dla naszej kochanej iskierki nie było już ratunku ,miała bardzo rozległy uraz główki( w trzech miejscach pęknięta czaszka i ogromny obrzęk). Po trzykrotnym stwierdzeniu śmierci mózgu 10 sierpnia odłączono Zuzię od respiratora. Nasze życie straciło sens.

P1010786Ja zawsze powtarzałam że macierzyństwo dodało mi skrzydeł to na tym skrzyżowaniu te skrzydła mi odcięto. Miejsce po tych skrzydłach boli ogromnie. Nasze życie zmieniło się strasznie już nigdy nie będzie takie jak przed wypadkiem , część każdego z nas odeszło razem z Zuzią. Nasze życie rozsypało się jak domek z kart, jak puzzle w których brakuje jednego elementu i obrazek nigdy nie będzie kompletny. Nasza Zuzia odeszła mają zaledwie 9 miesięcy i 2 dni. Kochamy Cię nad życie, czuwaj nad nami . Na zawsze pozostaniesz w naszych sercach. Śpij spokojnie aniołku. 

Ja ze skutkami wypadku borykam się do dziś , grozi mi trzeci zabieg ręki ponieważ minęło 9 miesiący od wypadku a ona jest nadal niezrośnięta. Minęły 9 miesiący odkąd Cie nie ma , codziennie jesteśmy u Ciebie na cmentarzu i codziennie wydaje mi się że to nieprawda że obudzę się ze złego snu a ty znów będziesz z nami. Tęsknimy, bardzo nam Ciebie brakuje a pustki w domu nic nie jest w stanie nam zastąpić. I tak stałam się aniołkową mamusia. Mam tylko nadzieję że osoba odpowiedzialna za spowodowanie tego wypadku poniesie zasłużoną karę. Sprawa przed nami. 

Mama aniołka Zuzi
 
 


 
 
Zapal znicz   |   Wszystkie znicze
Elżbieta Chmielewska
2016-02-14
serduszko dla ciebie Zuziu
Mama Martynki Hochenzy
2015-01-15
(¸.•´ ♥¨(¸.•´Każdego dnia brakuje mi Ciebie każdego dnia czuję, że nie wszystko jest w całości każdego dnia ból przenika ranę duszy każdego dnia powracają okropności cierpienia. Wiem, ból to mój towarzysz na zawsze, rano i wieczorem, dlaczego zabrano mi ciebie?
Aniołeczek
2014-11-08
Tyś jest najmniejsza z gwiazdeczek na niebie
która zasnęła snem spokojnym na zawsze
Tyś wśród Aniołków jesteś najmniejsza duszyczko
spoczywaj w pokoju na zawsze...
mama Sebastiana Duszynskiego
2014-09-01
"- A jeśli pewnego dnia będę musiał odejść.? - spytał Krzyś, ściskając Misiową łapkę. - Co wtedy.? - Nic wielkiego. - zapewnił go Puchatek. - Posiedzę tu sobie i na Ciebie poczekam. Kiedy się kogoś kocha, to ten drugi ktoś nigdy nie znika"...
MAMA ŚP JACUSIA GŁADYSZ
2014-08-10
Jak strasznie ciężko doświadcza nas los Wszystko w nas krzyczy i płacze w głos Zabiera, nie pyta, czy się zgadzamy Najdroższą Osobę którą kochamy Dlaczego świat jest tak ułożony Ze trzeba tracić najbliższe osoby Serce nas boli, strasznie cierpimy Nawet na płacz nie mamy już siły Na długo zostaje smutek i żałoba A w sercu naszym droga nam osoba Lecz taką jeszcze nadzieję mamy Że się tam w górze wszyscy spotkamy !
Złóż kondolencje   |   Wszystkie kondolencje
Urodziny Zuzi
pięknego dnia w niebiańskiej krainie Zuziu...
Donata
10.08.2017
przytulam najbliższych ....serce pęka z żalu i rozpaczy....
Donata
Dodaj wspomnienie   |   Wszystkie wspomnienia
Opcje strony:
Zdjęcia
Tydzień przed wypadkiem na pierwszych urodzinkach u mojego kuzyna Franusia.
Zuzia i Szymonek
Odpoczynek na działce.
Zuzia ze swoją starszą siostrą
Z mamusią.
Mały śmieszek.
Dzień przed wypadkiem u cioci Agnieszki w basenie.
Mały siłacz.
Dwa tygodnie przed wypadkiem. Z Szymonkiem nad zalewem.
Zuzieńka.
Siostra proszę bo zaraz mnie te banki przewrócą.
Zuzieńka
Z mamusią nad zalewem.
W ulubionych okularach mamusi.
Ujeżdżam mojego psa.
Zjem dżdżownicę mojej siostry.
Pierwszy bałwanek Zuzieńki.
Zuzia i bańki.
Relax z Franusiem.
Zuzia w parku.
ZUZIA ZIEMBA
Proszę nie przeszkadzać ja śpię.
Ostatnia kąpiel w domku przed wypadkiem.
Ulubiona maskotka którą dostałam od siostry. Moja imienniczka.
Zuzia z ukochaną babcią Elą i kuzynem Franusiem.
-
Mama Ewci i Jaśka Zaborowskich
Mama Ewci i Jaśka Zaborowskich
napisał(a) dnia 2013-07-15
Zuzieńko maleńka śpij spokojnie i opiekuj sie swoją rodziną dodaj Im sił i wiary..... Mamusiu Zuzi bardzo mocno Cię przytulam do serca.....Bardzo mi przykro...:( Nie umiem obrać w słowa co czuje po przeczytaniu waszej historii...mam tylko nadziej(...)
-
mama ANI O(*)
mama ANI O(*)
zapalił(a) dnia 2013-10-27
-
Powiadom znajomych
Imię i nazwisko:
Adres e-mail:
-
Pamiątki
Obrazki pamiątkowe
 
-
SprzataniePomnikow.pl
Kliknij aby obejrzeć ofertę
 
-
Ksiądz Michał Jaskuła
-
MAMA ZUZI
06.05.2013