Karol Wiśniewski

Na granitowych płytach zapłonęły lampki pamięci ich drgające płomyki cienką smugą światła unoszą w niebo żal.. Tylko kolorowe chryzantemy skazane na cmentarność przypominają,że Oni też lubili się śmiać....

❤ Kolejna wylana łza zbyt cicha, by ją usłyszeć…
…kolejne kropelki deszczu, nad zapalonym zniczem…
…i nadal nie mogę uwierzyć…
szukam wśród tłumu Twej twarzy Serce zadławione łzami. Rozdarcie i niemoc z nami.....❤

¸.•♥
•.¸¸.•`
♥¸.•´ ¸.•´¨)
«´¨ •.¸¸.•´¨`»♥  
(¸.•` ♥  CZAS NIGDY NIE ULECZY BÓLU
♥«´¨•¸•¨`»♥ ON POZWALA NAM Z TYM BÓLEM ŻYĆ

Niedzielne światełko pełne Ciepła , Wiary i Nadziei ,że znów się spotkamy Miłości ,która jest wieczna i niezwyciężona +``` +````) +```(,) +```((,) +``[***] +``[***] +``[***] +``[***] ~~~~~~~~ Życie jest krótkie ,miłość wieczna Lampeczkę zapalam ,modlitwę wzoszę ku niebiosom.

Łzy zawsze mają słony smak.
Kiedy płacze serce.
Łzy zawsze mają gorzki smak.
Kiedy cierpi serce.
Serce nie pozwoli nigdy zapomnieć o Tobie.
BO PAMIĘĆ JEST WIECZNA .
♥ KAROLKU ♥

Czas odejścia Coś jeszcze słyszymy szelest słów jak liść w listopadowy dzień kiedy niesiesz swą twarz w słońca poranku o świcie cisza zamyka oczy ptakom jeszcze czas na twój wyraz dnia na usta z kroplą rosy i nie ma miejsca na sen są gesty zapach ziemi kwiatów i świec a ty niezapomniany w sobie dla imion zamglonych w świetle spadających gwiazd przykucnął los To nie był Twój czas…
Spoczywaj w spokoju (*) Pamiętam…
Karolu...

Serce, boli
zaszyte milczeniem
słone od łez ......._[*]
            (¯`..´¯)
             `·.¸.·´
      (¯`..´¯)
       `·.¸.·´
Świat się pomylił !!!!!!!

❤ Jak bez ciebie - Miłości moja,
cieszyć się można czymkolwiek?
Trwać, oddychać spokojnie.
Gdy każda część ciała
bez ciebie blednie i usycha,
a umysł o przetrwanie walczy,
siłą woli się rozpycha.❤

jakiż to mrok na oczy padł? mgła w górze księżycowo mroźna dotykać strun przez tyle lat i nie móc w świetle ich rozpoznać?! komuż potrzeba nas? kto blask w pożółkłe dwa oblicza wsączył? i pojął smyczek: jeszcze raz ktoś wziął ich nagle, i połączył jak dawno już... Z ciemności dzwoń gdy Cię zapytam: "Ty żeś? Ty żeś?" a struna się tuliła doń lecz drżała, płacząc coraz ciszej "czy mi odpowiesz? dasz mi znak że nigdy się nie rozstaniemy?" odpowiedziała struna: "tak!" lecz serce ból przenikał niemy smyczek zrozumiał to. I ścichł a w skrzypcach nadal echo brzmiało i męką się ozwało w nich co ludziom się muzyką zdało ale nie zgasił człowiek świec śpiewały skrzypce. Aż o świcie słońce im wreszcie dało spać padli bez sił... na czarnym aksamicie... Zapalone miliony niedzielnych światełek do samego nieba dla ciebie KARPOLU najbliższych serdecznie pozdrawiam IRENA

_ (¯`v´¯)
_(¯`(♥)´¯)
_ (_.^._)

♥•¸.•`•.¸.•`•.¸•¸.•`•.¸.•`•.¸•¸.•`•.¸.•♥

Los zabiera nam bliskich,
ale nie zabiera wspomnień i miłości.

♥•¸.•`•.¸.•`•.¸•¸.•`•.¸.•`•.¸•¸.•`•.¸.•♥