Karol Wiśniewski

Cudowny czas, gdy Byliście z Nami rozprysnął się na miliony wspomnień...

(¯♥♥¯)(¯♥♥¯)(¯♥♥¯)(¯♥♥¯)(¯♥♥¯)(¯♥♥¯)

Mimo bólu , mimo łez, pamięć nasza wieczną jest.Karolu...♥ ♥ ♥ ♥ ♥

❤ Tul smutek skołatany w ramionach
ciepłym gestem pojednania tego co było
i będzie...jutro ponieś na rozpiętości
silnych skrzydeł spełnienia do krainy miłości
gdzie umierają ludzkie tęsknoty ....❤

Widzisz, tam daleko na horyzoncie? To odwieczny symbol życia jest - słońce. Wielbione przez ludzi od dziejów zarania ociepla gdy zimno i mroki odgania Lecz dla mnie słońce nie znaczy nic traktuje go niczym stary znicz W mym sercu zaś Słońce nadal gorące bo w nim jest twoja twarz i twoje imię wyryte łzami na zawsze ___ ۞۞۞ ___ ۞۞۞ __ ۞____۞_ ۞ ____۞ __ ۞______۞ _____ ۞ ___ ۞___________ ۞ _____ ۞ _______ ۞ _______ ۞___ ۞ __________ ۞ [♥][♥][♥][♥][♥][♥][♥][♥][♥][♥] Modlitwa i światełko Pamięci Niech Pamięć o Tobie będzie wiecznie żywa...... [♥][♥][♥][♥][♥][♥][♥][♥][♥][♥]

___ק×_______((________×§× __ק×________()_________×§× _ק×________(,,,)_________×§× _ק×_______,(,|,),_______×§× __×§× _____[_____]______×§× ___ק ×___[_______]___×§× _____ ק×_[_______]_×§× ___$$$$$$$$______$$$$$$$$$ _$$$$$$$$$$$$__$$$$$$$$$ PAMIĘTAM (*)

♥

W gronie anielskich duszyczek wiedziesz wieczne, szczęśliwe życie... Choć w bólu dziś drogi nasze się rozeszły, Wiemy, że to tylko na moment doczesny. Ześlij nam ciepły promyk ukojenia Bo wiemy, że patrzysz, choć tutaj Cię nie ma. [*][*]

.....) ..♥
.♥.♥...(,) ...♥
♥...♥.[__]..♥
.♥.♥..[__]...♥ ŚWIATEŁKO ♥
..♥....[__] .♥.♥ .PAMIĘCI ♥.♥
......(____) ((_,»*¯**¯*«,_)) ((_,»*¯**¯*«,_)) Śmierć stawia nas w obliczu bezsilności, która nas obezwładnia i zabiera w nieznane. A kiedy pojawia się kradnąc ukochaną osobę, przeszywa serce bólem i odznacza w nim swoje piętno, które przypomina nam stale jacy jesteśmy wobec niej bezsilni. ŚWIATEŁKO PAMIĘCI DLA CIEBIE ANIOŁKU...

⊰♥⊱⊰♥⊱ ANIOŁECZKU ⊰♥⊱⊰♥⊱
Są wspomnienia, które nigdy nie odejdą...
Są rany, które się nigdy nie zabliźnią...
Są ślady łez, które nigdy nie wyschną...

Choć milczą usta w kajdany milczenia zakute ta cisza pozornie pusta wypełniona jest smutkiem żalem duszy stęsknionej bólem serca dotkliwym tęsknotą nadziei niespełnionej gestem bezradności niecierpliwym snami, co się nie wyśniły słowami, co z ust się nie wydostały marzeniami, co się nie spełniły chwilami, co nigdy nie zaistniały lecz usta milczą jak zaklęte nie przerywając ciszy w akcie rozpaczy niepojętym, że cisza milczeniem swym krzyczy. (*)(*)(*)(*)(*)(*)