Karol Wiśniewski

„Z wyżyn nieboskłonu, ze śpiewnych rejestrów galaktyk, ze splendoru boskiego światła patrzą na nas gwiazdy. Każdy człowiek jedną ma pisaną sobie. Ale jak ją rozpoznać? Jak znaleźć... w tym mrowiu złocistym na czarnym jak los tle? Niektóre mrugają do nas. Widocznie chcą rozweselić albo pocieszyć. A może dać znać, że wszystko jest w porządku.” Światełko z modlitwą zostawiam na znak mojej pamięci…
(*)

Karolu To już tyle czasu. To już tyle dni Bez twego uśmiechu W oczach ciągle łzy Boże okaż Swą łaskę i daj ś.p. Karolowi Zbawienie Wieczne, niech cieszy się owocami wyznawanej wiary. Bliskim daj siłę wytrwania. ♥ ♥ ♥ ♥ ♥

***

"Po stracie kogoś bliskiego W bólu jesteśmy sami! Nikt nie zrozumie tego: Z rozpaczy umieramy! Wszystko co nas otacza, Sens tracić zaczyna. W łzach utopieni rozpaczy, Chęci do życia tracimy. Bo czym jest życie bez Ciebie?! Samotność: – nie chcę tak żyć! Odszedłeś – jesteś w niebie... Pragnę tam z Tobą być!\" ღ ````````) ღ ````````(( ღ ````````) ღ ```````/( ( ღ ``````( ( , ) ) ღ ``````( ( , )) ) ღ `````( (( , ) )) ღ ```````IiIiiIiI ღ ````[ ღ(_)(_)ღ] ღ ````[ ღ(_)(_)ღ] ღ ````[ ღ(_)(_)ღ] ღ ````[ ღ(_)(_)ღ] *** KAROLKU *** OTWÓRZMY W PAMIĘCI TE PIĘKNE DNI... GDY ONI Z NAMI PRZEZ ŻYCIE SZLI.. Jasne Światełka na niedziele i jutrzejszy dzień Dzień Dziecka ...bez Was kochani Serce i dusza w kawałkach Życzę siły .. .przychodzi nam się zmierzyć z dniem matki ,dziecka bez naszych skarbów ... łzy płyną ...serce pęka Pozdrawiam ciepło ,dziękuje bardzo za pamięć o Mateuszku

☆.*¯*. ☆ Myśląc płaczę
Płacząc - marzę
Marząc - cierpię
Cierpiąc - wołam
Wołam - wróć!☆.*¯*. ☆

♥



````(
````((
```((,))
``[(¯✿¯)]
``[(¯✿¯)]
``[(¯✿¯)]

  

Boże, Miłosierny Panie,
daj duszom miejsce w niebie,
błogosławiony pokój
i jasność Twojego światła.

Czy usłyszysz także to, co ja usłyszę ? Czy zobaczysz mary wokoło krążące ? Wycisz serce swoje i myśli cierpiące... Tam na lewo córka przy Matki swej grobie. Widzisz ? Płynie ponad katafalku progiem. Wyciąga tęsknie dłonie do główki dziecięcia. Jeszcze raz ostatni ! Dotknąć ! - Bez szans wzięcia. W głębi Starzec smutny snuje widmo swoje... Nie takim chciał zostać wzgardzony spokojem. Rząd lampek przyćmionych odsłania obrazy. Obok dusza Dziecka. Płacze. Nadal marzy. I nie widać straty ciała z tego świata. Jak to Boże robisz, że to wszystko złatasz ? O, widmo Dziewczyny ! Czy Anioł ? Czy Zmarła ? Nadal szuka szczęścia, choć życia - wyparła. A przede mną widmo Ojca, lecz młodszego. Coś chce mówić do mnie, lecz nie słyszę jego. Wyciągam swe dłonie do drżących, widmowych, aby ogrzać, przycisnąć, żarów dać kwantowych. Wkoło tłum ogromny. I martwi i żywi. Złączeni, skupieni - - i modlitwa z nimi. Ja wiem, że to chwila... Ile czasu mamy ? Tych, co nas odwiedzą razem powitamy... Autor: Paweł Świątkowski __ ✽ ___      ¯¯¯¯¯¯ ✽ ¯¯KAROLKU KOCHANY__ ✽ ___

❤⊱❖⊰❤⊱❖⊰ PAMIĘTAM ⊱❖⊰❤⊱❖⊰❤
Ślicznie dziękuję za zapalenie urodzinowego światełka pamięci mojej mamie Irence.
Pozdrawiam cieplutko Beata.

இڿڰۣ இڿڰۣ இڿڰۣ இڿڰۣ

Karolu
Niebo płacze deszczem, nasze oczy łzami.♥ ♥ ♥ ♥ ♥