Karol Wiśniewski

..................................................................................................... .............................................................................................. ......................................................................................... ................................................................................ Aniele mój powiedz, Czy możesz schować Mnie w ramionach? A w skrzydłach swych Osuszyć znów moje łzy Niewiele powiem Ci Czujesz sam W niebiosach łatwiej jest trwać oddychać niebem Tam zabierz nas... ♥
......................................................................... ..................................................................................... ............................................................................................. ....................................................................................................

WEZ MNIE ZA RĘKĘ DZIECKO MOJE I CHOCIAŻ W SNACH ZAPROWADZ TAM GDZIE JASNOŚĆ WIECZNA TRWA TAM GDZIE TWÓJ DOM I UKOCHANA TWOJA TWARZ WEZ MNIE ZA RĘKĘ I ULŻYJ W SNACH UTRUDZONEMU SERCU MEMU DLA CIEBIE SYNKU WSZYSTKO KAŻDA MINUTA Z MYŚLĄ O TOBIE KAŻDY DZIEŃ MIJAJĄCY I TEN BUDZĄCY SIĘ ZE SNU JESTEŚ SYNKU RANNYM ŚWIATEŁKIEM GWIAZDĄ WIECZORNĄ NA NIEBIE WIATREM CO ŁZY OSUSZA DESZCZEM CO ŁZY UKRYWA JESTEŚ NA ZAWSZE JESTEŚ JAK BÓL I TĘSKNOTA ZA TOBĄ KAŻDEGO DNIA DZIECKO KOCHANE piękne słoneczne jesienne światełka do samego neiba moim sercem przesyłam

Kto odejdzie raz nie może już wrócić Nie zdążysz ukryć twarzy,nie zdążysz się odwrócić Zostanie smutek i tylko smutek Wiatr co zwala z nóg Smutek łzy i ty w sercu mym Zostanie smutek i tylko smutek Ciemny jak cienie czarnych chmur Noc co zeszła z gór Smutek i ty , sen, bo we śnie jesteś znów Bo kto już kochał raz I dziecko ujrzał swe Tylko jeszcze raz z całych sił przytulić je chce Bo nie ma żadnych szans by nie czuć bólu Choćby sto wiosen żył Bo kto już kochał raz Aż do utraty tchu Ten będzie w oczach gasł I cierpiał ból Przez wiele lat ,wiosen ,jesieni i zim, Kto utraci raz, będzie zawsze czekał Zatrzymywał czas i zaglądał w przepaść Zostaje smutek i tylko smutek Ostry jak nagły serca głód Wiatr co zwala z nóg Smutek łzy i ty w sercu mym. Przez wiele lat,jesieni i zim. I TAK AŻ DO SPOTKANIA słoneczne jesiennymi barwami przetykane świtełka do samego nieba ślę

.•*✿*•. Łzy obeschną-lecz oczy nie przestaną płakać.. krzyk umilknie- lecz serce nie przestanie wołać... dłonie opadną-lecz nie przestaną szukać... twarz się wygładzi-lecz wnętrze będzie krwawić... rana się zabliźni- lecz nie przestanie boleć... rozpacz ucichnie-lecz tęsknota nie opuści... czas minie- lecz nie przyniesie ukojenia....•*✿*•.

„Pan Bóg zabiera człowieka wtedy, gdy widzi, że zasłużył sobie na niebo”

”Jak nie kochać jesieni, jej barw purpurowych, Szarych, żółtych, czerwonych, srebrnych, szczerozłotych. Gdy białą mgłą otuli zachodzący księżyc, Kojąc w słabym sercu, codzienne zgryzoty. Jak nie kochać jesieni, smutnej, zatroskanej, Pełnej tęsknoty za tym, co już nie powróci...” [**] Zawsze w mej pamięci…

CZASEM ANIOŁY ODLATUJĄ, NAWET WTEDY KIEDY SCHOWASZ IM SKRZYDŁA. `ღ``````(( `ღ``````))) `ღ``````(()) `ღ`````(())) `ღ`````((())) `ღ`````[_ღ_] `ღ`````[_ღ_] `ღ`````[_ღ_] Najaśniejsze Światełka do nieba .... do Ciebie Karolku Pamiętam ,jestem razem myślami i modlitwą

,,Kiedyś nadejdzie taki czas i tylko miłość wypełni nasze myśli tylko radość będzie w naszych sercach tylko miłość w naszych słowach i zaczniemy żyć od nowa miłością która wciąż jest w nas Nadejdzie kiedyś taki czas..."

*** ANIOŁKU *** Wspomnienia , choć bolesne... Zapomnieć nie pozwalają ... Uczucie nie wygasa... Pozostaje wiara... .ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ NIEUSTAJĄCE .ŚWIATEŁKO ....ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ.PAMIĘCI ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ NIECH ZAWSZE TOBIE PŁONIE ...

Czasem zrozumieć to wszystko jest tak trudno I ciężko sobie wmówić, że życie jest próbą Że ktoś ułożył ten plan precyzyjnie Kiedy odchodzą szybko ci, którzy żyli tak niewinnie Co boli? to, że musisz tkwić bezczynnie Faktów niewoli w wiecznym memento mori Wyrzucam smutek, zostawiam pamięć o nich Twarze z przeszłości, duchy, których nie chcę wygonić Twarze z przeszłości spacerują po mej głowie twarze, o których nie chcę i nie umiem zapomnieć Niektórych spraw nigdy już nie będę mogła zmienić A dziś za późno, nie umiem tak głośno krzyczeć żebyście tam gdzie jesteście mogli mnie usłyszeć Co prawda wspomnień nikt nie może mi odebrać ale i tak boli, że nie możecie być tu i teraz i chodzić ze mną razem po krętych losu ścieżkach pocieszać po porażkach, cieszyć po zwycięstwach Razem tak wiele jeszcze mogliśmy zdziałać piękna była każda chwila spędzona razem , a pozostała tęsknota i ból wspomnień . Wspomnienia są piękne ,ale tak bardzo bolą . najpiękniejsze słońcem zapalane światełka do nieba