Karol Wiśniewski

Karolu.
Nic nie cofnie biegu zdarzeń. Przeszłość jest jak obraz z marzeń.
Tak prawdziwy w każdym dniu. Czuję ,że wciąż Jesteś z nami Tu.

♥ ♥ ♥ ♥ ♥

(*)(*)(*)***********(*)(*)(*)***********(*)(*)(*) ZAPALAM ŚWIATEŁKA PAMIĘCI DLA CIEBIE ANIOŁKU....ZA KILKA POPRZEDNICH DNI (grypa,mnie powaliła).... NIECH NIGDY NIE GASNĄ.... BLISKIM, DZIĘKUJĘ, ZA URODZINOWE ŚWIATEŁKA DLA MEGO SYNA... (*)(*)(*)***********(*)(*)(*)***********(*)(*)(*)

Deszczu krople na oknie, jak łzy na matczynej twarzy,a ona ciągle nie umie o swym Synu przestać marzyć.patrzy na deszcz,na ulicę,ludzi i tak by chciała bardzo swego Syna ze snu obudzić.......KAROLKU...

Oddaje ci mą dusze a z nią miłość bez granic Będę cię na zawsze kochała i nie zmienię zdania za nic To uczucie we mnie jest i nigdy nie przestanie Na zawsze w moim sercu tylko ty kochanie Podobno ciszę rozumie się najlepiej.. więc krzyczę ciszą i płaczę milczeniem... ŚWIATEŁKA MOJEJ PAMIĘCI DLA CIEBIE DO NIEBA ŚLĘ

„Lubię aksamitne niebo W brylantowej kolii. Teatralną dekorację Nocnej architektury. Lekką nutkę tęsknoty Za umykającym czasem. Spacer z marzeniami Wiernymi towarzyszkami Alejką jawy ze snu.” Znów spacer Aleją Wspomnień…
Kolejny tydzień...

Po drugiej stronie tęczy nie ma bólu. Nie ma końca ni początku.

Karolu. Pokój Twojej Duszy.♥ ♥ ♥ ♥ ♥

„ Na ławeczce przysiadasz przy bliskich mogile, Powracają we wspomnieniach do Ciebie na chwilę, Znów Cię uśmiechem ciepłym witają, A może karcą i dobre rady dają… Patrzysz na znicz, który cicho płonie, Wspominasz ich oczy, włosy i dłonie, Ich głos powraca do serca Twego, Jak z filmu kiedyś dawno z nimi nagranego, Oni potrzebują żeby o nich pamiętano, I miłość do nich w sercu zawsze skrywano.” ........) .........(( .........))) ........(()) .......((())) .......((())) .....[╣██╠] .....[╣██╠] .....[╣██╠] ✿¸.•´¨)¸.•*¨)¸.•*¨)¸.•*¨)✿

<<•♥•>> Jest taka miłość,która się nigdy nie kończy która z chwilą rozstania nie mija.... lecz nabiera na sile a ogrom jej zaskakuje samego Boga. To miłość rodziców do swego ukochanego dziecka... dziecka, które nie wiedzieć czemu odeszło przedwcześnie...<<•♥•>>

Aniele mój, Powiedz, czy możesz schować mnie w ramionach, A w skrzydłach swych, osuszyć znów moje łzy? Niewiele powiem Ci, Czujesz sam... W niebiosach łatwiej jest trwać! Oddychać niebem...tam zabierz nas! Aniele mój, Przecież mnie jedną masz I mnie ochronisz... Za grzechy niech życie ukarze mnie! Ty przy mnie zawsze bądź, chociaż wiem, Niebo daleko jest, więc Nie wpuszczą jeszcze mnie, Jeszcze nie... W ciemna noc modlitwy krzyk, Zostałeś tylko Ty I deszcz na twarzy mej... W ciemna noc nie wierze już, choć trzepot skrzydeł znów do snu kołysze mnie... Aniele mój, Czasem nie wierze w Ciebie, W sama siebie...też wiary brak. Zraniłam wiele serc, Lecz nie opuszczaj mnie! Czuje strach, że to nie ostatni raz Popłynie czyjaś łza. Gorzka łza... jaśniutkie światełka pamięci niech zaświecą w niebie dla CIEBIE

Gdy się miało szczęście, które się nie trafia: czyjeś ciało i ziemię całą, a zostanie tylko fotografia, to - to jest o niebo za mało..... * Nudno jest tu bez ciebie. Nudno do obłędu! Jestem jeszcze wraz z wiewiórką i pieskiem, Piszę, czytam i palę, wciąż mam oczy niebieskie, Lecz to wszystko tylko siłą rozpędu. Wciąż jeszcze świt jest szary, zmierzch niebiesko -złoty, Dzień przechodzi na jedną, noc na drugą stronę I róże zakwitają bez wielkiej ochoty: Bo tak są już przyzwyczajone. A jednak świat się skończył. Czy wy rozumiecie? Świata nie ma i ja go nie stworzę. Czas jest równy i cichy. Lecz czekajcie... może - Może ja jestem już na tamtym świecie? Bez ciebie Pawlikowska-Jasnorzewska światełka mojej pamięci