|
|
Karol Wiśniewski
* 11.08.1989 + 27.05.2013
Miejsce pochówku: Cmentarz Komunalny w Starczowie. Dekanat Kamieniec Ząbkowicki, woj. dolnośląskie
|
|
|
|
|
|
|
Licznik odwiedzin strony 949684
|
|
|
 |
|
Dodane ponad rok temu
 |
mama śp. Konrada
|
|
Bądź szczęśliwy tam, gdzie Jesteś…♥
|
Zgłoś SPAM
mama śp. Konrada
|
|
Nigdy nie jesteśmy tak bardzo bezbronni wobec cierpienia jak wtedy, gdy kochamy.
|
Zgłoś SPAM
 |
Mama Śp.Roberta N.
|
|
♥️♨️♥️♨️♥️♨️♥️
Światełka mej pamięci
dla Ciebie Aniołku *****
♥️♨️♥️♨️♥️♨️♥️
|
Zgłoś SPAM
 |
mama śp. Konrada
|
|
Samotność,
Ogromna perła samotności, w niej się ukryłam…
Jestem sama.
Jestem sama, a więc jestem niczym…
Smutne światełko pamięci…
|
Zgłoś SPAM
 |
Mama Śp.Roberta N.
|
|
♥️♨️♥️♨️♥️♨️♥️ ** ANIOŁKU ** Zapalam światełka mej pamięci za dzisiaj i poprzednie dni... Każdego dnia moje serce jest przy Tobie... Moja pamięć jest przy Tobie ... Śpij piękny Aniole w tym lepszym świecie************ ♥️♨️♥️♨️♥️♨️♥️ PS.Dziękuję za wszystkie zapalone światełka dla mego Roberta , podczas mej nieobecności i pozdrawiam serdecznie :) Będę rzadziej na tej stronie "Funer" (walczę z chorobą ) Bogusia.
|
Zgłoś SPAM
mama śp. Konrada
|
|
Dziś nowy pejzaż maluje czas na palecie przemijania miesza barwy dnia które nie chcą zastygnąć w określonym kolorze pejzaż mieni się chwilą której nie można zatrzymać Niedzielne światełko pamięci.
|
Zgłoś SPAM
 |
mama śp. Konrada
|
|
„Gdzie mieszka miłość Nie wiem Może w uśmiechu Czasem ją słychać W śpiewie A czasem W echu Co to jest miłość Powiedz Albo nic nie mów Ja chce cię mieć Przy sobie I nie wiem Czemu” Ps. Będę rzadziej zapalać światełka wirtualne ze względu na remont w domu, ale zapewniam o swojej pamięci…
|
Zgłoś SPAM
 |
RENIA MAMA JARECZKA PYRSAKA
|
|
Nikt nie umiera na ziemi, dopóki żyje w sercach tych, którzy zostają.
❤️PAMIĘTAM KAROLKU
|
Zgłoś SPAM
 |
mama śp. Konrada
|
|
• Księga życia – najtrudniejszy kanon świata Jest w niej wszystko, co nam tylko jest pisane Są kolejne nasze wiosny, całe w kwiatach, i marzenia nigdy nie wypowiedziane. Ty wędrujesz po niebieskich połoninach Szlakiem, którym wędrowało już tak wielu. Tam, gdzie wszystko się dopełnia i zaczyna. Kiedyś na nim się spotkamy…
|
Zgłoś SPAM
 |
mama śp. Konrada
|
|
Czasem tak po ludzku współczujesz nam Boże Bo nawet Ty nie zawsze Pomóc nam już możesz Nie żebyś boskość swą czy moc Bożą tracił Lecz zbyt jasno widzisz Że my mali tacy Samotni jak gwiazdy Które w ruch puściłeś Lub jak kruche gałęzie Którym wiatr skradł siłę… Pamiętam…(♥)(♥)(♥)
|
Zgłoś SPAM
|
|
|
|
|
|
|
|