|
|
♥ MARIANNA JANNASZ ♥
* 01.04.1922 + 10.08.1999
Miejsce pochówku: Cmentarz Wolski Warszawa, woj. mazowieckie
|
|
|
|
|
|
|
Licznik odwiedzin strony 510912
|
|
|
 |
|
Dodane w listopadzie
 |
znajoma
|
|
Dziś Dzień Zaduszny. Dzień ciszy, wspomnień i tęsknoty. Dzień, w którym nasze myśli wędrują tam, gdzie już nie sięga dotyk – do tych, których kochaliśmy, a których już nie ma. Zapalony znicz to nie tylko płomień. To symbol pamięci, miłości i wdzięczności. To nasz sposób, by powiedzieć: nie zapomniałem, wciąż jesteś blisko....
|
Zgłoś SPAM
Dodane w październiku
 |
znajoma
|
|
Pustka brakiem boli
wspomnienia przysiadły
na krawędzi filiżanki samotnej kawy
nikt nie nauczył samotności
zaczynasz rozmawiać z niebem...
|
Zgłoś SPAM
 |
A.O
|
|
Zwiędnięte obłoki w smutniejącej dali,
wspomnienia unoszą welonem zamglonym.
W cmentarnych alejach wiatr kołysze cichość,
pieśń żałobną niosąc nutami tęsknoty...
|
Zgłoś SPAM
 |
[']
|
|
"I nie płacz, gdy serce topi ból,
jeszcze pamięć zostanie.
Dusza będzie żyła, nie płacz już
ziemia Niebem się stała"
/K.Baczyński/
|
Zgłoś SPAM
 |
ku pamięci
|
|
Jeszcze tylko się chwilę zatrzymam
wzrok odwrócę do tamtej chwili
co na duszy wyryła tatuaż
dzisiaj tylko wśród wspomnień kwili
|
Zgłoś SPAM
 |
(*)
|
|
Niedługo znowu staniesz tu
I każdy znajdzie jeden grób
Przy którym otrze parę łez
Wspomnienia znów otworzą drzwi
I zapytają - czy pamiętasz?
|
Zgłoś SPAM
 |
znajoma
|
|
W ogrodzie już jesień Wiatr chłodny astrom się kłania Liść żółty z oddali niesie Smutek przemijania W srebrnych pajęczyn koronkach W przekwitłych pąkach róży Cień melancholii się błąka A dzień?...szary, smutny
|
Zgłoś SPAM
 |
córcia
|
|
Jesteś światełkiem w mroku
Okiem co widzi dobro i zło
Ręką co prowadzi
Miłością, co wiecznie trwa...
Moja ukochana Mami ❤️
◦๑ஐ۞█▓▒░10.10.2025░▒▓█۞ஐ๑◦
|
Zgłoś SPAM
 |
[']
|
|
Ułożyliśmy serce z kasztanów
Znicz w środku się tli...
Dzień jesienny, słoneczny
W sercu wspomnienia i żal
Tamten czas już skończył się...
Marysiu
|
Zgłoś SPAM
Dodane w wrześniu
 |
(*)
|
|
Kroki kolejnego lata giną w oddali...
i milknie radosny głos słowika,
ramiona tęsknoty sen jesieni zamyka...
a w sercu unosi się wspomnień żal...
|
Zgłoś SPAM
|
|
|
|
|
|
|
|