♥ MARIANNA JANNASZ ♥

† Boże, Miłosierny Panie,
daj duszom miejsce w niebie,
błogosławiony pokój i jasność Twojego światła †

Obok grobów gromadzą się bliscy, mają smutkiem zasnute oblicza, chcą choć trochę ciepła swych uczuć przesłać poprzez palące się znicze. Pamięć o Tobie niech będzie zawsze żywa. Spoczywaj w spokoju.

♥. Boże daj nam wiarę, że to ma sens... Że nie trzeba żałować bliskich, Że gdziekolwiek są - dobrze im jest, Bo są z nami, choć w innej postaci... I przekonaj, że tak ma być, Że "po głosach ICH wciąż drży powietrze"... Że odeszli po to, by żyć, I tym razem będą żyć wiecznie...♥

``Oni są z nami Niepokonani przez czas. W każdym oddechu. Życia pośpiechu są w nas Choć prawda jest taka Że dla nich na zawsze Stanęły słoneczne zegary To ciągle są obok. By w tym co robimy Dawały nam siły i wiary Anioły są miłością, nadzieją, wiarą i pomocą.

இڿڰۣ DROGA PANI MARIANNO

Słowa nigdy nie oddadzą w pełni tego co czuje serce ❤

☜•╬•☞ ☜•╬•☞ ☜•╬•☞ ☜•╬•☞ ❀ ⋰❀⋰❀ ⋰❀⋰❀ ⋰❀⋰❀ Jak trudno bez Ciebie żyć, wciąż w smutku na Ciebie czekać... a nocą o Tobie wciąż śnić... a w dzień od wszystkich uciekać.. jeszcze wczoraj byłam różą... dziś jestem tylko jej płatkiem.. przydeptanym ogromną stopą tęsknoty... NIEGASNĄCE ŚWIATEŁKO PAMIĘCI Z MODLITWĄ ☜•╬•☞ ☜•╬•☞ ☜•╬•☞ ☜•╬•☞ ❀ ⋰❀⋰❀ ⋰❀⋰❀ ⋰❀⋰❀

Nadzieja i wątpliwość na przemian serce miota,
pozostała nam tylko miłość i tęsknota...
DROGA PANI MARIANNO ❤

I już smutek zostanie do końca I tęsknota co pali się skrycie Bo już bez tych co byli najbliżsi Musisz dalej pojechać przez życie. Lecz gdy w końcu do celu dojedziesz Na końcowym wysiądziesz peronie To pamiętaj,że ONI tam będą Znowu odnajdziesz kochane ich dłonie...

Łzy pamięci cicho płyną po policzkach Serce płacze znów tęsknotą co wciąż boli Cicha rozpacz pomieszana z ich obrazem Znów się budzi - niezależna od mej woli. ....PAMIĘTAM.... ¸¸.` NA` ´.`. ` ZAWSZE ` ..`•``W KOCHAJĄCYM ` .`. `.`•.`..` SERCU`

Jeśli ktoś, kogo kochasz, umiera i to niespodziewanie, nie odczuwasz straty natychmiast. Tracisz tego kogoś kawałek po kawałku przez długi czas - w miarę jak przestaje do niego przychodzić poczta, jak wietrzeje zapach jego perfum na poduszce oraz ubrań w szafie i szufladzie. Stopniowo gromadzisz fragmenty, które odeszły. Właśnie wtedy nadchodzi ten dzień - ten dzień, gdy brakuje ci szczególnie jednej konkretnej cząstki i przytłacza cię uczucie, że ta osoba odeszła na zawsze, a potem nadchodzi inny dzień i odczuwasz szczególny brak czego innego. ..................... John Irving (z książki Modlitwa za Owena)