|
|
♥ MARIANNA JANNASZ ♥
* 01.04.1922 + 10.08.1999
Miejsce pochówku: Cmentarz Wolski Warszawa, woj. mazowieckie
|
|
|
|
|
|
|
Licznik odwiedzin strony
544605
|
|
|
 |
|
Dodane ponad rok temu
 |
Zofia Kwiatkowska
|
|
♥ W pamięci zostają żywe obrazy A w sercu nadziei płomień, Chwile,które tak bardzo zatrzymać byś chciał... Jak fale odpłyneły gdzieś w dal... Kiedyś znów wszyscy spotkamy się razem Czas.......straci wtedy znaczenie...♥
|
Zgłoś SPAM
 |
URSZULA
|
|
✿ Stracić kogoś...
To tak jakby spaść w otchłań nicości
Poznać jak bardzo boli tęsknota
Za kimś kto odszedł już na zawsze.✿
✿
PANI MARIANNO ZAPALAM
ŚWIATEŁKO PAMIĘCI✿
|
Zgłoś SPAM
|
Hanna Tomala
|
|
♥
Ktoś tutaj był i był,
a potem nagle zniknął i uporczywie go nie ma.
/Wisława Szymborska/
|
Zgłoś SPAM
 |
URSZULA
|
|
Pod powiekami łez brakuje, Tęsknota dręczy, wszystko smuci, W sercu Twój obraz się maluje, Kto nas bez Ciebie żyć nauczy…? ŚWIATEŁKO PAMIĘCI DLA PANI MARIANNY Halinko dziękuję za światełko rocznicowe u mojego brata WŁADKA
|
Zgłoś SPAM
 |
mama Romana Ch
|
|
Nic już nie będzie tak samo,
została tęsknota i gorzkie łzy
i wspomnienie pozostało...
szczęśliwych razem spędzonych dni.
(*)(*)(*)(*)(*)(*)
|
Zgłoś SPAM
 |
((*))
(NIEZNAJOMA)
|
|
Świat ten cmentarzem z łez, ze krwi i błota, Świat ten, jak wieczna każdemu Golgota! Z.Krasiński Piękna pamięć...Niech Bóg da pani wszystko, co najlepsze...
|
Zgłoś SPAM
|
mama Romana Ch
|
|
Tak blisko, a Was nie ma...
Wszystkie marzenia rozwiał wiatr,
Gdzieś blisko nieba, blisko cienia
Odszedł wraz z Wami cały świat...
(*)(*)(*)
|
Zgłoś SPAM
 |
URSZULA
|
|
`♥
…Zapłakał Anioł nad naszym smutkiem, Bo w oczach zakwitły nam łzy, Jak kwiaty wdzięczności za radość, Za miłość, za wszystkie piękne dni…
`♥
PANI MARIANNO W DNIU WNIEBOWZIĘCIA NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY ZAPALAM ŚWIATEŁKO PAMIĘCI `♥
|
Zgłoś SPAM
|
Zofia Kwiatkowska
|
|
♥ Jest takie miejsce w sercu
gdzie myśli nikt nie słyszy...
Jest takie miejsce w sercu
gdzie mocno kocha się w ciszy....♥
|
Zgłoś SPAM
 |
Hanna Tomala
|
|
♥ Życie nasze jak pociąg się toczy, gdy się rodzisz to wsiadasz do niego. I ten pociąg przez życie Cię wiezie aż do końca – przystanku Twojego. Nikt z nas nie zna czasu podróży. Pociąg jedzie, wciąż nowe perony, ciągle nowi ludzie wsiadają. Pociąg w różne rozwozi ich strony. Jedni dłużej są w Twoim przedziale. Inni tylko na chwilkę wsiadają . Są też tacy co zajrzą i znikną i nic innym w podróży nie dają. Każdy ślad swój jakiś zostawi. Mały uśmiech, rąk dotyk, kwiat róży. To w pamięci swojej zachowasz już do końca życiowej podróży. Najsmutniejsze są chwile w podróży, gdy wysiądą Ci, których Ty kochasz. Po nich zawsze pustka zostaje, cicho w kącie przedziału zaszlochasz. I już smutek zostanie do końca. I tęsknota co pali Cię skrycie, bo już bez tych co byli najbliżsi musisz dalej pojechać przez życie. Lecz gdy w końcu do celu dojedziesz, na końcowym wysiądziesz peronie to pamiętaj, że oni tam będą, znów odnajdziesz kochane ich dłonie… ...../znalezione w necie/ ♥
|
Zgłoś SPAM
|
|
|
|
|
|
|
|
Kliknij, aby rozpocząć odtwarzanie
