Wszyscy jesteśmy mocno zaskoczeni, że nie ma go już z nami….i gdzieś w myślach, po cichu pytamy dlaczego?
Nikt by nie przypuszczał, że stanie się to tak nagle, tak szybko.
Diagnoza była bezwzględna.

Pierwsze symptomy choroby, które pojawiły się w lipcu minionego roku były bardzo nie jasne i nie wskazywały na tak ciężki przypadek.

W listopadzie usłyszeliśmy wiadomość, która zabrzmiała w naszych uszach jak wyrok: Stwardnienie zanikowe boczne (ALS), ciężka neurologiczna, nieuleczalna
choroba prowadząca do całkowitego paraliżu i śmierci.

Nie łatwo jest się żegnać z człowiekiem, którego kochaliśmy  i tak dobrze znaliśmy..  Wszystkie chwile spędzone razem, powracają w naszych myślach i wciąż są bardzo wyraźne.. Miłość, uznanie i szacunek dla człowieka widoczne są właśnie tutaj.
Nasz kochany Boguś przeżył 61 lat życia. Był człowiekiem, prawym, uczciwym, bardzo rodzinnym. Był tym ogniwem łańcucha, który zespalał wszystkich razem. Był człowiekiem bardzo aktywnym i nad wyraz pracowitym.  Miał pasje - uwielbiał podróżować , spędzać czas w gronie rodzinnym i z przyjaciółmi.. z  wielkim zaangażowaniem rejestrował każde ważne wydarzenia na filmie, czy zdjęciach.. Ostatnie miesiące Bogusia to walka ze straszliwą chorobą. Ból  i cierpienie nie omijały Go do końca jego dni..
Odszedł  spokojnie  wśród bliskich, kochających go osób.

Boguniu spójrz teraz na nasz ból i cierpienie, na nasze serca przepełnione żalem i wybacz nam wszystkie nasze błędy i przewinienia wobec Ciebie. Chociaż nasze serca przenika ból i żałość – dziękujemy Bogu za wszystkie dni z Tobą, za dobro, którym nas obdarzyłeś, za dni tylko dla nas, za poświęcenie, za anielską cierpliwość wobec naszych błędów. Pamięć o Tobie naszemu kochanemu mężowi, tatusiowi, bracie, dziadkowi, wujkowi pozostanie żywa  w naszych sercach i modlitwie.
Zachowamy Cię w naszej pamięci na zawsze.

Odchodzę od Was moi mili
nie czekam dłużej ani chwili
nie czekam na brawa oklaski
niedługo przysypią mnie piaski

Chcę abyście  o mnie pamiętali
i nadal mnie kochali
z miłością o swym tacie wspominali
i ogrom miłości zaznali

Choć mnie przysypią ziemią
miłości mojej nie pogrzebią
miłość zostawię z Wami
abyście się kochali

Choć ja w ciemność wyruszam
zostanie Tu moja dusza
w myślach Waszych zostanę 
i kochać Was nie przestanę

Świat ziemski mój dobiegł końca
przede mną droga lśniąca
droga ta powrotu nie ma
a żyć będę w Waszych wspomnieniach..