Bartosz Szczyrba

✬✬✬✬✬✬✬✬✬✬✬✬✬

Chłód i cień
Już czas na sen
Zachód słońca żegna dzień...
I ścichł Twój szept
Twój wzrok też zgasł
Wokół tylko cisza...

✬✬✬✬✬✬✬✬✬✬✬✬✬

`❤ SĄ WSPOMNIENIA,
KTÓRE NIGDY NIE ODEJDĄ.
SĄ RANY,
KTÓRE SIĘ NIGDY NIE ZABLIŹNIĄ.
SĄ ŚLADY ŁEZ,
KTÓRE NIGDY NIE WYSCHNĄ.`❤

______.۩
______۩۩
_____۩__۩
____۩____۩
___۩__۩۩__۩
____۩_۩۩_۩
______۩۩_____
$$$$$$$$$$$$$$
$$$$(¯`v´¯)$$$$
_$$(¯`(♥)´¯)$$
__$$(_.^._)$$
___$$$$$$$$

SPOCZYWAJ W POKOJU WIECZNEJ RADOŚCI *******

Asnyk Adam Zranionym sercom... Zranionym sercom potrzeba Błękitów nieba, Skrzydlatej modlitwy gońca, Pogodnych uśmiechów słońca, Ciszy bez końca... Lub burzy- która przygłuszy Żrący ból duszy, I czarnej, wyjącej nocy, Co będzie osłonić w mocy Ich płacz sierocy... światełka mojej pamięci dla ciebie Bartku

I nie do końca piękny jest ten świat, gdy wciąż odwiecznie prawa łamie: zabiera miłość, młodość, słońca blask..." ....zabiera matkom dzieci. .....................) .....)...............(,).................) ....(,).............[__]...............(,) ...[__]............[__]..............[__] ...[__]............[__]..............[__] .(____).........(____)...........(____) ((_,»*¦**¦*«,_)) ((_,»*¦**¦*«,_)) .........((_,»*¦*« »*¦*«,_)) •°*”~.•°*”~.•°* ”~_~”*°•.~”*°•.~ Spoczywaj w pokoju [*]

Nieuchronnie mijają rzeczy i zdarzenia, odchodzą chwile, doby... lecz coś się nie zmienia, czegoś nie da się zgubić. Coś trwa, coś zostaje. Gdzieś w głębi duszy, cicho gra malutki grajek najpiękniejszą muzykę, najcudniejsze scherza, co łączą się i płyną falą, rytmem serca. I już w nas pozostają duchowym przesłaniem łagodnie bratającym trwanie i mijanie. Nieuchronność omija, co chcemy ocalić, wystarczy ciepłą iskrę pod sercem zapalić, by rosły w nas i trwały ulotne wrażenia - drogowskazy pamięci najmilsze - wspomnienia. Renata Strug ŚWIATEŁKA MOJEJ PAMIĘCI DLA CIEBIE BARTKU

"Kto dziś tu przyjdzie, łzę uroni Zaduma się i znicz zapali, Tęsknota w sercu znów się schroni, Bo cierpią ci, co tu zostali. Tak trudno czuć jest pod palcami Kamienną płytę, jej szorstki chłód, Tak wielu nie ma dzisiaj z nami, Tu ich przygniata ten zimny grób. I tylko Anioł na mogile, Czuwa i strzeże, bo Bóg tak chciał, Każdy przystanie tu na chwilę, Przy grobie w smutku będzie trwał. Kiedy odwiedzi matka syna Niejedna łza mogiłę zrosi, Wciąż białą różę będzie trzymać, O ukojenie bólu prosić. Już bajki nigdy nie opowie, Do snu już tez nie ukołysze, Zamyśli tylko się przy grobie, I wsłucha w tę cmentarną ciszę. Światło nadziei, które płonie Ukoić może to rozstanie, I wciąż splecione w bólu dłonie ,znów będą czekać na spotkanie…" 【☾●✽●☽】JAK TU CICHO I SMUTNO,DAJ JAKIŚ ZNAK ANIOŁKU【☾●✽●☽】 ✽ PAMIĘTAM BARTUNIU KOCHANY ✽

Cztery strony samotności... Cztery stopnie do nicości. Wokół pustka! Cisza głucha! I do drzwi już nikt nie puka... Cztery słońca i zaćmienie.. Cztery świece - ich płomienie... Cztery ściany - jeden dom... Pusty pokój daje schron... Jedno okno - mały świat... Szklana tafla pełna barw... Tysiąc nocy - jeden sen... Zamknę oczy... znowu dzień... narodziny w życiu... śmierć, mit o byciu... Milion myśli - jedna chwila.. Całe życie znów omija... W morzu bólu wielka łza... Jedna wielka głucha przestrzeń Przyjdź i powiedz mi GDZIE JESTEŚ? NAJJAŚNIEJSZE ŚWIATEŁKA DO NIEBA DLA CIEBIE BARTKU

Światełko pamięci niech płonie …

*❤* Bartku...
  

•*❤*•.•*❤*•.•*❤*•.•*❤*••*❤*•.

Życie nasze jak pociąg się toczy , gdy się rodzisz to wsiadasz do niego. I ten pociąg przez życie Cię wiezie aż do końca – przystanku Twojego. Nikt z nas nie zna czasu podróży . Pociąg jedzie, wciąż nowe perony , ciągle nowi ludzie wsiadają . Pociąg w rożne rozwozi ich strony. Jedni dłużej są w Twoim przedziale. Inni tylko na chwilkę wsiadają . Są też tacy co zajrzą i znikną i nic innym w podróży nie dają. Każdy ślad swój jakiś zostawi . Mały uśmiech, rąk dotyk, kwiat róży. To w pamięci swojej zachowasz Już do końca życiowej podróży. Najsmutniejsze są chwile w podróży, gdy wysiądą Ci, których Ty kochasz. Po nich zawsze pustka zostaje , cicho w kącie przedziału zaszlochasz. I już smutek zostanie do końca . I tęsknota co pali Cię skrycie , bo już bez tych co byli najbliżsi musisz dalej pojechać przez życie. Lecz gdy w końcu do celu dojedziesz, na końcowym wysiądziesz peronie , to pamiętaj, że oni tam będą , znowu odnajdziesz kochane ich dłonie… światełka mojej pamięci dal ciebie Bartku