Bartosz Szczyrba

(¯` ╬ ´¯)

Boże, Miłosierny Panie,
daj duszom miejsce w niebie,
błogosławiony pokój
i jasność Twojego światła.

________________(¯` ╬ ´¯)

❤,҉, . ❤՝՝ϡ❤
¨˜“~ )¸.~“˜¨ ¨˜“~)/¸~˜¨_. ❤,҉, . ❤՝՝ϡ❤
¨˜“~ )¸.~“˜¨ ¨˜“~)/¸~˜¨_. ❤,҉, . ❤՝՝ϡ❤
¨˜“~ )¸.~“˜¨ ¨˜“~)/¸~˜¨_. ❤,҉, . ❤՝՝ϡ❤
¨˜“~ )¸.~“˜¨ ¨˜“~)/¸~˜¨_. ❤,҉, . ❤՝՝ϡ❤
¨˜“~ )¸.~“˜¨ ¨˜“~)/¸~˜¨_. ❤,҉, . ❤՝՝ϡ❤
¨˜“~ )¸.~“˜¨ ¨˜“~)/¸~˜¨_ Zapalam światełko pamięci do samego nieba...

Przy tobie biegły wszystkie drogi jak wierne psy. Uśmiechy nie znające trwogi przy Tobie szły. Przy Tobie z Tobą i dla Ciebie świat się zielenił. A teraz pusto w całym niebie, na całej ziemi I nie ma mnie bez Ciebie, nie ma mnie, i lustro kłamie, nie ma mnie, Bez Ciebie nie ma mnie, jest tylko pamięć, nie ma mnie, mój cień to obcy cień, to już nie ja. Może o tym wie dziś tylko ten, kto dni bolesnych prawdę zna. I nawet Cię nie opłakiwał zwyczajny pech, i nasza gwiazda ta szczęśliwa nie spadła w zmierzch. i odtąd świeci już nie dla nas, nie wiem dla kogo, zgubiona w nocy zabłąkana pod mleczną drogą Nie ma mnie, mój cień to obcy cień, to już nie ja Może o tym wie dziś tylko ten, kto dni bolesnych prawdę zna, światełka do nieba dla ciebie Bartku

Idź w pokoju do Domu Ojca. W Jego ramionach żyć będziesz Wiecznie.
Światełko za nieobecne dni posyłam do Nieba dla Ciebie Bartusiu.♥ ♥ ♥ ♥ ♥

♥


Odeszli, jakby wczoraj, przed chwilą.
Została po Nich rozterka...
Lecz dla nas Oni wciąż jeszcze żyją,
obecni są w naszych sercach...

A kiedy minie udręki czas,
gdy wszystkie łzy już wypłaczę,
odejdę cicho do mego świata,
tam tylko Ciebie zobaczę.
..........ڿڰۣڿ❀❤❀ڿڰۣڿ

"Już nic nie będzie takie samo... Choć wstanie słońce, wyjdzie zza chmurki Już nic nie będzie takie samo... Choć uśmiech może kiedyś wróci Już nic nie będzie takie samo... Bo moja dusza się nie rozsmuci." (♥)(♥)(♥)

Jedna chwila wystarczy
by życie runęło,
aby wszystko co mamy
w nicość odpłynęło.
Lecz jedna myśl tylko
wciąż w sercu mym jest,
że się kiedyś spotkamy
w tym świecie bez łez...

Dotykam twarzą szyby I przywołuję noc bezdomną I samotną i smutną jak ja Po chwili mrok za oknem Stanie się mną A noc zamieni czas W bezkresną dal Zapomnieć chcę Wspomnienia zgasić Już na zawsze Lecz przyjdzie dzień Gdy jeden gest Jak nagły błysk Zapali znów pamięci znicz Dotykam twarzą szyby I przywołuję noc bezdomną I samotną i smutną jak ja Po gładkiej tafli szyby Spływają strużki łez... To skarga ciemnej nocy... A może...to tylko deszcz... To skarga ciemnej nocy... A może...to tylko duszy deszcz... Najjaśniejsze światełka mojej pamięci pamięci dal ciebie Bartku

Są łzy, co jak ogień palą, Są serca, które się nigdy nie żalą, Są winy, na które nie ma sędziego, Więc kiedy płaczę, nie pytaj, dlaczego